VEEL DYNAMIEK BIJ DE JURY VAN THE VOICE

Er zit veel meer dynamiek in the Voice of Holland met Anouk in plaats van Guus Meeuwis.
De dynamiek wordt veroorzaakt door de karakters van de vier juryleden. Nu is er spanning en geladenheid omdat Anouk met haar karakter nog ver afstaat van Waylon en Sanne. Anouk heeft een ommezwaai gemaakt met twee jaar geleden. Toen zat ze er vaak kwaad kijkend bij en ergerde ze zich zichtbaar aan sommige deelnemers. Nu is ze veel aardiger, lacht meer, is ontspannen, maar plaatst nog steeds rake opmerkingen. Er is meer spanning dan vorig jaar omdat Guus Meewis als type 9, de Bemiddelaar, geen duidelijke mening had, iedereen te vriend hield en wat onzichtbaar was waardoor Waylon en Sanne meer vrij spel hadden.

De jury van The Voice of Holland wordt dit jaar gevormd door Waylon, Sanne Hans, Ali B en Anouk. In het Enneagram is duidelijk zichtbaar waardoor de spanningen ontstaan. Het Enneagram bestaat uit negen punten op een cirkel die negen karakterstructuren voorstellen. Ieder mens heeft één dominant type en daaruit blijkt direct wie je wel en niet mag, wat je gedrag veroorzaakt en wat je valkuilen en sterke kanten zijn.

De spanning in de jury komt door de Enneagramtypen van de vier leden. Sanne heeft ontzag voor Anouk, Waylon kan het zeer oneens zijn met Anouk zijn en reageert dan vanuit emotie, Ali B is de vriend van alle drie die de groep bij elkaar houdt en Anouk is Anouk.

Anouk Teeuwe kan je rekenen tot type 8, de baas. Ze doet wat ze wil, is recht door zee, windt nergens doekjes om en is vooral duidelijk. Ze komt dominant over en doet geen moeite om aardig gevonden te worden. Ze stelde in een gesprek dat het jammer was dat ze 12 deelnemers moest hebben, want zoveel goede talenten zaten er echt niet tussen. Liever had ze het bij vier toptalenten gehouden om daarmee aan het werk te gaan. Dat typeert Anouk. Als ze iets moet en het voelt niet goed zou ze het liever niet doen. Dit type is nogal mannelijk en Anouk compenseert dat door een sterke type 2, de Helper te ontwikkelen. Dat maakt haar zachter. Ze krijgt dan meer begrip voor anderen. Haar dominante houding is binnen de jury wel opmerkelijk want ze kan vlijmscherp uit de hoek komen terwijl het niet onaardig bedoeld is.
Anouk kan zich nogal ergeren aan Ali B want Ali heeft duidelijk veel minder verstand van muziek dan de overige drie. Zijn kracht is het enthousiasmeren van z’n deelnemers. Met leuke woordspelingen weet hij hele goede talenten binnen te halen. Anouk wil geen verkooppraatje houden om deelnemers te overtuigen. Je kiest voor haar of niet. Ze wil de beste talenten om daar alles uit te halen wat erin zit. Ze doet dat hard maar fair, vanuit haar liefde voor muziek en minder rekening houdend met de gevoelens van anderen. Anouk wil het beste talent brengen en eigenlijk dat haar kandidaat ook wint. Ze heeft namelijk een ongelooflijke hekel aan mensen die er geen verstand van hebben. En het publiek mag uiteindelijk de winnaar bepalen, maar het publiek let op andere dingen dan waar Anouk op let.

Sanne Hans is type 4, de Romanticus, met een hele sterke type 2, de Helper. Ze heeft ontzag voor Anouk omdat die zo duidelijk is. Sanne doet alles op gevoel. Ze heeft humor, is zeer muzikaal, houdt van Rock and Roll en wil vooral muziek maken. Ze gaat op in haar gevoelens en als ze ergens van baalt dan laat ze dat zien ook. Sanne houdt niet van regels en vaste patronen. Het komt zoals het komt en het moet goed voelen. Ze kan slecht tegen ruzie en hoort dan ook met verbazing hoe scherp Anouk uit de hoek kan komen. Ze mag Ali B (type 2, de Helper) en heeft een verbinding met Waylon. Waylon en Sanne zijn ook aardig aan elkaar gewaagd.

Waylon Bijkerk is eveneens type 4, de Romanticus, maar hij heeft meer een sterke 3, de winnaar, in zich. Waylon heeft lak aan gevestigde orde en heilige huisjes. Hij is muzikant. Dat hij veel negativiteit over zich heen kreeg toen hij uit de Common Linnits ging, deed hem pijn, maar hij kon niets met de kritiek. Achteraf is gebleken dat het ergens anders over ging dan Ilse aan had gegeven, maar Waylon werd toen niet geloofd. Hij voelt zich vaak miskent. Hij wil geen muziek maken die iedereen wil horen, hij maakt muziek die hij wil maken. Het is een emotionele man die ongelooflijk uit z’n slof kan schieten, maar ook weer heel aandoenlijk kan genieten van een mooi lied. Hij kan heel lief zijn voor kandidaten van The Voice, maar is vooral hard als ze niet hun best doen. Hij wil het beste in iemand naar boven halen. Hij maakt soms vreemde keuzes voor songs, maar meestal pakt dat goed uit. Hij is niet te beïnvloeden want hij volgt z’n gevoel, niet iemands overtuigingskracht. Het is duidelijk dat hij veel respect heeft voor Anouk als artiest, maar zich kan ergeren aan haar houding. Hij zal nooit bikkel hard zijn, eerder zal hij als een klein kind gaan zitten mokken.

Ali Bouali is de lieveling van veel mensen en dat heeft alles te maken met zijn type 2, de Helper. Hij is liefdevol, heeft humor, is speels. Hij heeft minder verstand van muziek dan de anderen, maar hij hoort iets anders in iemand. Hij hoort het talent en ziet of iemand het karakter heeft om verder te komen. Door grappige woordspelingen en door originele acties weet hij kandidaten, die alle juryleden wel willen hebben, voor zich te winnen. Ali B is de bindende factor in de jury, dezelfde rol die eerder Angela Groothuizen had. Hij zorgt voor humor en ergernis. Vooral Anouk moet zowel om hem lachen als dat ze zich kapot ergert aan z’n ludieke acties. Anouk, Sanne en Waylon gaan voor de muzikaliteit, Ali B gaat voor het plaatje van uiterlijk en talent. Dan kan hij er iets mee.

Het gaat nog spetteren dit seizoen. Anouk als type de Baas, zal zich doen gelden in de battles. Sanne zal haar emoties laten zien en voelen en Waylon zal zich ongetwijfeld opwinden als anderen beslissingen nemen waar hij echt niet in geloofd. Ali B wordt vooral kwaad als talenten geen doorzettingsvermogen hebben.

Willem Jan van de Wetering

De Ongerepte berg

De besneeuwde berg was ongerept. Er was nog niemand die het pad naar boven had genomen. Zij was de eerste. De maagdelijk witte wereld imponeerde haar. Voetje voor voetje volgde ze het pad naar boven. Er was niemand om haar heen en al snel was ze zo hoog gekomen dat de geluiden van het dorpje onderaan de berg verstomd was. Het voelde alsof ze alleen op de wereld was. Toen ze bijna boven was zag ze dat de zo’n verdween want de top was gehuld in een wolk. En boven aangekomen kon ze niets anders zien dat maagdelijk wit. Er waren geen geluiden, geen vogel zie nog zong, geen tak die ruimde in de wind. Er was even helemaal niets. Angst voelde ze niet want ze voelde juist een bevrijding in zichzelf. Net of je opnieuw geboren wordt en nog even geen onderscheid kunt maken in de wereld waarin je terecht bent gekomen. Er was helemaal niets anders dan de besneeuwde top gehuld in een witte wolk. Toen ervoer ze het gelukzalige moment van zijn en juist toen brak de zon door en werd de wolk verdreven. Een minuut later kon ze de besneeuwde toppen van de bergen rondom zien, begonnen de vogels weer te zingen en zag ze diep beneden zich weer auto’s rijden. Haar hart zong. Haar ogen straalden en als een rijker mens daalde ze langzaam de berg weer af, stappend in haar eigen voetstappen en zo stapte de bewoonde wereld weer in waar niets veranderd was. Alleen zij was veranderd.

De schoonheid van het uitzicht dat je hebt als je op een hoge berg staat is onbeschrijfelijk. Je ziet de hoge toppen van andere bergen. Je ervaart de ruimte die er is. Je proeft de kleuren van de natuur om je heen. De aarde is een prachtige plek. Misschien wel de mooiste in het universum. Het is een paradijs. Die natuur kan in korte tijd heel wreed worden en zich tegen de bewoners keren. Ook dat hoort bij de aarde. De aarde maakt een proces door. Het klimaat is een onderdeel van dat proces. Het mensenlijke leven is al eeuwen lang precies hetzelfde. Als je er van grote hoogte naar kijkt is het uniek. Het leven is omgeven door schoonheid. Een geboorte is zo mooi, zo puur. Precies zoals alles in de natuur. Als het kind groter wordt kan je genieten want de onbevangenheid en speelsheid is een lust om te ervaren. Die menselijke natuur kan zich ook tegen zichzelf keren. Er gebeuren dingen in je leven die je niet voor mogelijk hebt gehouden. Toch is het waar. Het gebeurt. Het vindt plaats. Als je terug gaat naar het begin van dit verhaal zie je dat je van alles wat je meemaakt kunt genieten. Er gebeuren rampen en die zijn onontkoombaar. Dat hoort dus te gebeuren. Voor iedereen die betrokken is is dat zeer heftig en zeer traumatisch. Maar die dingen moeten wel gebeuren. Alles heeft zin, dus dit wat er gebeurt heeft een betekenis. Alles wat er gebeurt is en mooi en lelijk. Maar de basis is de schoonheid. Deze planeet is een groot wonder. Alles past in elkaar. Zo is het in het hele universum. Zie jezelf op de top van de berg staan en ervaar de schoonheid van het uitzicht. Jij staat daar. Jij geniet. Dat is een feit. Als er hele traumatische gebeurtenissen zijn is het precies dat: een gebeurtenis. Het is niet jij. Jij bent niet de gebeurtenis. Het overkomt je. Je wordt betrokken in iets. Als er een overval plaats vindt en jij bent erbij betrokken heeft dat een enorme impact. Maar je bent niet de overval. Het is een gebeurtenis. Jij bent niet de natuurramp. Het is iets dat plaats vindt. Als je de mogelijkheid hebt om er naar te kijken, kijk dan ook. Zie wat het is. Het is iets dat gebeurt. Als het gebeurt is kan je de ervaring verwerken. Het gaat erom wat jij ermee doet. De grote uitdaging is dat je eerst weet en begrijpt dat jij het niet bent. Jij maakt het mee. Hoevaak heb je niet gedacht: in welke film ben ik terecht gekomen? Je denkt dat het een verkeerde film voor je is. Maar het is echt de goede film. De planeten en de bewoners hebben invloed op het proces dat de aarde doormaakt. De aarde roert zich en de bewoners merken dat. Als je de aarde en de rampen die er zijn bekijkt, dan weet je dat jij dat niet bent. Waarom is het dan zo lastig om de identificatie met je persoonlijke ervaringen los te koppelen van wie je bent? Kijk naar jezelf alsof je vanaf een bergtop naar de andere bergen kijkt. Je ziet jezelf vanaf een afstand en je ziet de schoonheid. Je profiel tekent zich af tegen een schitterende lucht met prachtige wolkenpartijen. Je bent noch de wolken, noch je profiel. Jij bent wat in jou huist.
Je staat op de berg in de ongerepte natuur en ziet de puurheid van het zijn. Je geniet van wat je ziet en je gedachten worden heel onbeduidend. Want je voelt de grootsheid van het universum en proeft, ruik, hoort en voelt hoe geniaal alles met alles verbonden is.

WAT DOE JE HIER?

Het leven is een prachtig geschenk. Tenminste, als je weet hoe je het leven moet leven. Afgelopen week kreeg ik, tijdens een lezing, weer veel vragen over het doel van het leven. Dat is toch prachtig om zulke vragen te krijgen. Want dat is eigenlijk de meest belangrijke vraag. Waarom zijn we hier? Je ziel kiest, in overleg met gidsen en begeleiders, voor een leven op aarde. In een aards leven kan je enorm veel leren en vooral veel onverwerkte blokkades helen. We komen op aarde met een rugzakje vol met blokkades, overtuigingen, angsten en noem maar op. Die zijn afkomstig van onze voorouders, uit vorige levens en vanuit je ziel. De afspraak die je daarboven hebt gemaakt met je gidsen is dat je al die blokkades aan gaat pakken. Het gekozen leven lijkt ideaal om dat te doen. Er gaan een aantal zielenmaatjes met je mee zodat je elkaar kan helpen. Soms is dat helpen door je grootse criticaster te spelen, want daar leer je van. Het gezin dat je kiest ken je soms ook van vorige reizen naar de aarde en dan heb je nog iets met elkaar uit te werken. Soms is dat gezin ook helemaal nieuw voor je.

Vol goede moed ga je onderweg, wordt je geboren, kies je je Enneagramtype en bent, zo klein als je nog bent, vast van plan al die blokkades en uitdagingen aan te gaan pakken. Maar als snel loopt het anders dan gepland. Je raakt verward, je wordt uitgedaagd om een hele andere weg te gaan, je raakt verstrikt in oude angsten of hele oude overtuigingen dienen zich aan. En vaak al in je jeugd kom je op een ander pad dan de bedoeling was. Daardoor loop je tegen allemaal dingen aan die je helemaal niets wilt, maar je kunt je pad ook niet makkelijk meer terug vinden. Het lijkt vaak net of je in een verkeerde film bent beland. Tot je op zoek gaat en de vraag stelt: Wat is het doel van m’n leven. Wat doe ik hier? Dat antwoord wil je graag van anderen krijgen.

Gelukkig biedt het Enneagram hele mooie richtingaanwijzers die jou weer op je pad kunnen brengen. Daarom werk ik nu al 25 jaar met zoveel plezier met het Enneagram. Ik weet er alles van. Het grootste deel van m’n leven heb ik niet mijn pad gelopen, maar me door anderen op andere paden begeven. Niets mis mee, want ik heb hele leuke dingen meegemaakt, maar altijd knaagde er iets in me dat me duidelijk maakte dat er nog een ander pad was. Tot ik het pad vond en nu doe waarvoor ik hier ben. Problemen, uitdagingen, blokkades die ik tegenkom pak ik aan en zet ik om in ondersteunende overtuigingen en in liefdevolle gevoelens. Daarom ben ik hier! Leren van alles wat ik meemaak en het pad gaan dat mij helpt om als ziel te kunnen groeien.

BOL.COM rommelt met Willem Jan

Mijn naam is Willem Jan van de Wetering. Die naam staat op de cover van 52 boeken. De grootste boekverkoper van ons land is Bol.com. Je zou dus verwachten dat die grote instelling de auteurs kent en de namen goed weet te vermelden. Maar dat is dus niet zo.

Al vier jaar lang ben ik, met m’n uitgever, bezig om dat recht te zetten, maar het is nog altijd niet gelukt.

Wat is er aan de hand?
Bol. com betrekt al haar boeken via het Centraal Boekhuis in Culemborg. Daar staan al mijn boeken vermeld en altijd met de juiste naam. Nu was er een auteur die JanWillem van de Wetering heet. Hij is een aantal jaren geleden overleden. Bol.com blijkt die twee namen niet te kunnen scheiden. de ene keer staan alle boeken van de succesvolle Janwillem en van mij onder zijn naam. Na vele mails aan het concern blijken alle boeken van hem en mij onder mij naam te staan vermeld. Weer een lijst gestuurd van al mijn boeken en blijkt de helft goed te staan en de andere helft weer onder een andere van de Wetering, want je hebt ook nog Ernst van de Wetering als auteur. Weer een aantal mails en alles wordt door elkaar gegooid.

Kortom, het lukt niet. Mijn best verkopende boek is Enneagram als weg naar Verandering. Daarvan zijn er al 60.000 exemplaren verkocht. Dat boek heeft nu voor het gemak helemaal geen auteurs vermelding meer. Dat boek kan je bij Bol. com dus alleen vinden op de titel.
Mails werken niet, telefoontjes ook niet want dan wordt je van afdeling naar afdeling gestuurd. Dus ben ik de wanhoop nabij, want hoe weet iemand die een boek van mij zoekt nu waar die moet kijken?

Het vreemde is dus dat Bol.com geen antwoord heeft want hun hele database is gekoppeld aan het Centraal Boekhuis. Ze voeren die auteurs dus helemaal niet zelf in. Maar bij het Centraal Boekhuis staan alle boeken die ik ook geschreven heb echt onder mijn naam. De bolle mannetjes weten het ook niet meer. Ik ook niet. Maar ik ga door. Een nieuwe mail is onderweg.
Mocht je op zoek zijn naar een boek van mij, kijk dan op mijn website. Die link ik door aan Bol.com, maar dan heb je direct het goede boek. Kijk, dat is vooruitzien.

Wie heeft de grootste invloed op jou?

De invloed van je ouders op jouw gedrag is groot. Doordat mijn vader jong overleed weet ik niet wat voor man hij was. Ik ben al heel jong uit huis gegaan. Eerst in een kostgezin, zoals je toen nog had, daarna op een internaat en al jong op kamers gegaan. Dus de invloed van mijn ouders is minder groot, vermoed ik. Maar wie is dan zo invloedrijk op mij geweest dat ik dat gedrag gekopieerd heb? Ik was dertien toen in een paar maanden bij de dominee in het dorp waar we toen woonden terechtkwam. Gek genoeg weet ik niet eens of hij getrouwd was want een vrouw in huis staat me niet meer bij. Geen enkele herinnering heb ik aan haar. Die dominee was de eerste man waar ik dagelijks mee te maken kreeg, sinds de dood van mijn vader. Hij bracht mij de regels van het leven bij. Mijn moeder wilde graag dat hij mij wat tucht bijbracht, want ik was een beetje losgeslagen. Ik hield me niet zo aan regels. Wat hij mij vooral leerde wat het gebruik maken van je talenten. Hij leerde mij om me ergens in te verdiepen. Hij liet me lezen. Niet woorden herkennen en zinnen kunnen ontleden, nee, hij leerde mij de woorden achter de woorden te zien. Wat wil de schrijver duidelijk maken. Hij was geabonneerd op de NRC, toen nog een aparte krant. De NRC was de meest elitaire krant voor intellectueel Nederland. De eerste dagen las ik alleen de korte stukjes. Maar hij bracht me bij wat er werkelijk van belang was in de krant. Ik las de analyses, de columns en na een paar weken las ik de hele krant. Ik was fan van de NRC. Ik begreep de zinnen en begreep waarom er moeilijke woorden nodig waren om precies die nuances duidelijk te maken die de schrijver voor ogen had. Toen wist ik dat ik journalist wilde worden. Vanaf dat moment deed ik m’n best op school, maar dan vooral met de talen. De wiskundekant boeide me totaal niet. Goede cijfers haalde ik dus alleen voor Nederlands en Engels. Zelf Frans boeide me, maar voor Duits had ik geen enkele aanleg, zo leek het. Op mijn 15de stapte ik naar de Enkhuizer Courant en vertelde de hoofdredacteur dat ik journalist wilde worden. ‘Zo jongen, waarom wil je dat?, vroeg hij. Ik legde uit dat ik de kracht van het woord wilde gebruiken om mensen te laten weten wat er echt van belang is in de wereld. Die avond zat ik al bij een vergadering om een verslag van tien regels te maken. De volgende dag stond mijn eerste bijdrage in de krant. Wat was ik trots. Schrijven doe ik nog steeds, al 54 boeken en vele artikelen en columns lang. Dus wie het meeste invloed had was de dominee waarvan ik zelfs de naam vergeten ben. Vier maanden verbleef ik in zijn huis en die vier maanden maakte het talent in mij los.

Willem Jan van de Wetering

Vakantie

Het is druk op het vliegveld. Op de wegen naar het zuiden eveneens. Het is vakantie. 11 miljoen mensen vertrekken en komen weer terug. Heerlijk een paar weken ergens anders zijn. Een klein nadeel is dat bellen en appen en internetten net zoveel kost als thuis met als gevolg dat heel veel mensen gewoon doorgaan met hun onbetamelijke gedrag om overal waar ze zijn maar te reageren op de piepjes van hun telefoon. Lekker op vakantie dus.
De 9 Enneatypen hebben allemaal hun eigen vakantie beleving.:
Type 1, de Perfectionist, heeft alles gepland, onverwachte gebeurtenissen ingecalculeerd en is totaal voorbereid.
Type 2, de Helper, verheugd zich enorm en helpt iedereen uit het gezin om alles in te pakken en eventueel ook met de keuzes van wat er meekan. Waarheen de reis gaat is minder belangrijk dan dat het er gezellig is.
Type 3, de Winnaar, is op weg naar een golfresort of een ander luxe complex waar het zich in luxe kan laven aan dingen waar je thuis geen tijd voor hebt gehad.
Type 4, de Romanticus, kies voor een bijzondere vakantie. Dat kan een natuurreis zijn, een klein bijzonder hotel of een landstreek waar niemand ooit van gehoord heeft. Als het maar bijzonder is en je dingen meemaakt die onverwacht zijn.
Type 5, de Waarnemer, blijft lekker thuis of in Nederland, neemt boeken mee of de iPad en vermaakt zich wel.
Type 6, de Loyalist, heeft uitgezocht wat iedereen wil en er is democratisch besloten voor een gezellige vakantie op een bekende plek zodat ieder gevaar is uitgesloten. Maar er moet wel wat entertainment zijn.
Type 7, de Avonturier, kiest op het laatste moment een bestemming die beschikbaar is en die ver weg is en waar het avontuur op iedere straathoek te vinden is. Lekker weg en ‘we zien wel wat er van komt’.
Type 8, de Baas, kiest voor een doe vakantie, er moet iets te beleven zijn. Wel moeten er andere mensen zijn zodat je contact kunt maken.
Type 9, de Bemiddelaar laat de keuze van de vakantie aan de anderen over, vindt het overal wel leuk en geniet vooral als iedereen het naar het zin heeft.

Zo zijn we allemaal over een aantal weken weer thuis en dat is iedereen de vakantie na twee weken alweer vergeten.

Enneagram roman

ENNEAROMAN

Wat een fantastisch idee om een Enneagram-training van een week te geven in een hotel in de kop van Noord-Holland. Negen mensen zouden de training bijwonen en ook blijven overnachten. De training was bedoeld om een totale verdieping te krijgen in zichzelf en in relaties met anderen. In vijf dagen zouden de negen deelnemers met zichzelf, met hun sterke en zwakke punten, met hun relaties en met elkaar geconfronteerd worden. Het zou een ommekeer in hun leven betekenen. De negen geselecteerde mensen waren allemaal totaal verschillend en vertegenwoordigden de negen enneatypen die het Enneagram kent.

Het hotel lag midden in de bossen en aan de rand van de duinen. Vroeger moet het een gigantisch landhuis geweest zijn, nu was het verbouwd tot een modern hotel. Gelukkig had het zijn oude sfeer weten te bewaren. Op de eerste dag van de training scheen de zon en het beloofde de hele week zo te blijven.
Binnen een half uur was iedereen aanwezig en kon, onder het genot van een kop koffie of thee, het voorstellen beginnen. De Enneagramtrainer Willem Jan van de Wetering liet iedereen in tien minuten tijd zich aan zoveel mogelijk mensen voorstellen. Ze moesten zeggen wie ze waren, waar ze vandaan kwamen, wat ze deden en waarom ze de training wilden volgen.
De ‘één’ was de eerste die opstond en zich naar haar buurvrouw toedraaide om zich voor te stellen. Ellen (enneatype ‘één’) was een vrouw van rond de dertig, die er keurig verzorgd uitzag. Ze had een rood mantelpakje aan met rode pumps en een wit, laag uitgesneden T-shirt onder het jasje. Ellen had een scheiding achter de rug en had daarna een aantal andere relaties gehad, maar deze hadden niet tot enige diepte geleid. Ze wilde deze Enneagram-training volgen om meer inzicht te krijgen in haar relaties tot mannen.
Ellen nam alle tijd om de andere deelnemers te observeren. De eerste aan wie ze zich voorstelde, was ook een vrouw van rond de dertig, Anita (enneatype ‘twee’), getrouwd, ietwat gezet en vlot gekleed in een luchtige jurk. Zij was een gezellige prater en Ellen mocht haar wel.
Henk (enneatype ‘drie’) was een man van 35, keurig gekleed in een Hugo Boss pak met daaronder een T-shirt van Calvin Klein, en hij had keurige schoenen aan. Hij stelde zich voor en zag direct dat hij met Ellen een praatje kon aanknopen, want zo’n mooie vrouw, die duidelijk een goede positie in de maatschappij bekleedde, moest wel interessant zijn. Ellen hield het echter af want meneer was haar iets te gladjes.
De ‘vier’ was een 28-jarige, roodharige schoonheid, Marja, die een iets te uitdagend zwart T-shirt droeg op een strakke, zwarte spijkerbroek met zwarte schoenen. Ze schreed binnen, ervan overtuigd dat ze heel bijzonder was. Ellen bekeek haar en zag door de façade heen dat deze vrouw wel eens een sombere noot zou kunnen laten horen. Die zou haar hulp nog wel nodig hebben.
De ‘vijf’ was al binnen voordat iemand het doorhad. Karel (enneatype ‘vijf’) was een vijftiger, gekleed in een trui en een goed zittende broek, had krullend haar en een vriendelijk gezicht; Een intellectueel, dat zag Ellen zo. Ze voelde dat deze rustige man te vertrouwen was.
Johan (enneatype ‘zes’) was een keurig geklede man van eind dertig. Hij droeg een bandplooibroek, een blauw overhemd en een colbertje. Hij leek een gezellige man, maar met een blik alsof hij het leed van de wereld moest meetorsen, zo las Ellen in zijn ogen.
De ‘zeven’ mocht ze direct. Freek (enneatype ‘zeven’) was een jaar of 38, droeg een veelkleurig jasje, een dure spijkerbroek, een groen overhemd met een dure, felgekleurde stropdas. Freek glimlachte veel en keek vriendelijk en wat uitdagend uit zijn ogen. Ellen wist dat ze met Freek heel goed zou kunnen opschieten. Een man die ze ook direct mocht, was Emiel (enneatype ‘acht’), een forse man, joviale blik, ongeveer veertig jaar en iemand die door zijn verschijning direct de aandacht op zich wist te vestigen. Of was het z’n uitstraling?, dacht Ellen. Emiel had een donkerblauw pak aan, maar de rest van de week zou hij spijkerboeken en polo’s dragen. Gerard (enneatype ‘negen’) was een man van dertig, met krulletjes, niet al te opvallend en hij droeg een mooie trui op een spijkerbroek. Ietwat terughoudend stelde hij zich aan het gezelschap voor en eindigde bij Ellen, naast wie hij ook ging zitten.
Iedereen had zich aan elkaar voorgesteld. Tijd om met de training te beginnen, want het zouden nog spannende en intensieve dagen worden.

De eerste dag van de Enneagram-training zat erop. De negen deelnemers en de Enneagram-trainer verlieten de zaal om zich naar het restaurant te spoeden. De magen rommelden en een heerlijk diner stond te wachten.
Anita (enneatype ‘twee’) zat tussen Ellen (enneatype ‘één’) en Freek (enneatype ‘zeven’). Anita was getrouwd met Willem, directeur van een installatiebedrijf dat zaken deed in vele landen. Ze was een gelukkige vrouw. Ze ondersteunde haar man waar ze kon en was het middelpunt van een groep vrienden en vriendinnen. Velen stortten hun hart maar al te graag bij Anita uit en ze stond hen met raad en vooral met daad terzijde. Ze was door een vriend geïnteresseerd geraakt in het Enneagram. Tijdens een gezellig feestje wist hij haar precies te beschrijven en haar al haar sterke en vooral zwakke punten haarfijn uit de doeken te doen. Daar moest Anita meer van weten. Ze keek eens opzij naar Freek (enneatype ‘zeven’). Een leuke man, dacht Anita. Daar kon ze het wel mee vinden, al had hij een beetje te veel lol en kon ze zijn anekdotes niet allemaal waarderen. Hij praatte ook veel over zichzelf en zijn eigen successen. Maar zijn positieve levenshouding stond haar wel aan. Freek had duidelijk dromen die hij wilde waarmaken.
Aan haar andere zijde zat Ellen (enneatype ‘één’) en Anita raakte met haar in gesprek. Het was haar eerder al opgevallen dat Ellen goed voorbereid aan deze week was begonnen. Ze had een notitieblok bij zich waarop ze aantekeningen had staan, zodat ze haar vragen om een nadere uitleg al klaar had. Ze noteerde alleen zaken die zij van belang achtte. Anita voelde zich op haar gemak bij haar, want Ellen was het type dat haar woord hield. Ze was praktisch en voelde zich verantwoordelijk. Dat ze Anita een paar keer gecorrigeerd had, ervoer ze als niet prettig, maar aangezien ze Ellen mocht, had ze zich er niet rot door gevoeld.
Iets verder zat Karel (enneatype ‘vijf’). Anita vond hem er gewoontjes uitzien. Hij was iemand die erg met zichzelf bezig was en leek beslist geen sociaal type. Hij was gewoon onopvallend, terwijl het best een knappe man was. Hij zei alleen het hoogst noodzakelijke en het resultaat was dat niemand na de eerste dag iets van Karel af wist. Hij zou haar vriend niet worden.
Tegenover haar zat Henk (enneatype ‘drie’), na een hele dag nog steeds keurig in het pak en honderduit pratend. Henk wist wat hij wilde en dat was deze week zoveel mogelijk van het Enneagram te weten te komen, en vooral hoe hij beter met mensen zou kunnen omgaan die hem niet lagen. Hij had een reclamebureau en blijkbaar was dat een groot succes. Anita vond hem zeer energiek en hij maakte een goede indruk. Dat was een man om mee om te gaan, want het succes straalde er vanaf. Ze had al snel door dat je hem beter niet kon bekritiseren, dat vond hij beslist niet prettig. Henk was een workaholic. Hij was die dag al drie keer de zaal uit gelopen om te bellen en tijdens het eten schroomde hij niet om zijn portable ter hand te nemen als hij een ingeving kreeg, of om nog een opdracht aan een medewerker te geven.
Naast hem zat Marja (enneatype ‘vier’), een mooie vrouw tot wie Anita zich aangetrokken voelde, en het duurde dan ook niet lang of ze waren in een gesprek verwikkeld. Ze ontdekte dat Marja styliste was. Zij had eerder veel succes gehad als fotomodel. Marja had gevoel voor kleding en voor uiterlijke schoonheid. Ze zag er tiptop uit en praatte gezellig met iedereen. Ze vond Marja een warme persoonlijkheid die haar direct openhartig allerlei intieme details mededeelde alsof ze elkaar al heel lang kenden. Een makkelijk leven had Marja niet gehad, ondanks het succes. Ze had al veel relaties achter de rug, die allemaal onstuimig waren en even onstuimig geëindigd waren. Wat Anita opviel, was dat Marja heel erg uit de hoogte kon doen tegen anderen en dat ze snel op haar teentjes getrapt was.
Ze werd geëscorteerd door Emiel (enneatype ‘acht’) met wie Anita al een paar keer contact had gehad tijdens de koffiepauzes. Emiel lag haar bijzonder goed. Hij was nadrukkelijk aanwezig en had een natuurlijk overwicht. Als hij wat zei, dan luisterde iedereen. Door zijn zware stem leek ook niemand aan zijn mening te durven twijfelen. Emiel was goedlachs, luisterde goed en stelde precies de juiste vragen. Dat hij de Enneagram-trainer eerst een paar kritische vragen had gesteld alsof hij hem wilde testen, vond Anita prachtig. Hij kwam zeer energiek over en het was iedereen duidelijk dat hij directeur van een tv-productiemaatschappij was. Anita voelde zich tot hem aangetrokken. Ze vond hem een vaderfiguur die haar bescherming zou kunnen bieden.
Tegenover Emiel zat Johan (enneatype ‘zes’). Johan had een eigen bedrijf gehad in geluidsapparatuur, maar werkte nu voor een groter bedrijf als hoofd technische buitendienst. Hij was een gezellige man met leuke verhalen en hij zat ademloos naar Emiel te luisteren. Anita zag direct dat Johan nauwgezet was en een groot verantwoordelijkheidsgevoel had. Zijn getheoretiseer had haar behoorlijk geïrriteerd tijdens deze eerste dag. Hij had iets sarcastisch en testte mensen uit. Hij zou niet haar vriend worden.
Aan het eind van de tafel zat Gerard (enneatype ‘negen’). Gerard zat gezellig te keuvelen. Hij was nieuwsgierig, kon goed luisteren, was aardig en waardeerde het als iemand iets voor hem deed. Anita had koffie voor hem gehaald en dat bracht hem ertoe om haar direct een gevoel van vriendschap te tonen. Hij had haar verteld dat hij ontwerper was. Hij had tevens een uitzendbureau voor grafisch ontwerpers en daarnaast schreef hij verhalen voor tijdschriften. Ze vond hem echter een wat apathische man, niet erg actief en weinig doelgericht.
Het voorgerecht bestond uit een Griekse salade met ijsbergsla, een huisdressing, paprika, tomaat, ui, zonnepitten en geitenkaas. Ellen (enneatype ‘één’) at de salade keurig met mes en vork en met kleine hapjes zonder ook maar iets te morsen. Anita (enneatype ‘twee’) husselde alles door elkaar en at langzaam, genietend van iedere hap. Ze was als laatste klaar. Henk (enneatype ‘drie’) praatte meer dan hij at en zal weinig van de salade geproefd hebben. Marja (enneatype ‘vier’) nam kleine hapjes, steeds met van alles wat er op het bord lag. Karel had zijn mes niet nodig. Snel werkte hij de hele salade naar binnen en terwijl hij met het servet zijn mond afveegde, mompelde hij nog: ‘heerlijk’. Johan praatte wat, lachte wat en at netjes zijn bord leeg, al behoorde hij ook tot de laatsten die klaar waren. Freek at eerst alle stukken salade met hier en daar wat garnering erbij, want hij bewaarde het lekkerste voor het laatst en propte daar z’n mond mee vol. Emiel at efficiënt en zeker genietend zijn salade. Gerard was de stille genieter.
Na een heerlijke hoofdmaaltijd, bestaande uit een tournedos voor de vleeseters en een gevulde aubergine voor de anderen, kwam het dessert: een salade van exotische vruchten met ijs. Iedereen maakte daarna voldaan een wandeling door de duinen. Marja, Freek, Henk, Johan en Emiel bleven nog wat drinken bij de ronde tafel in de bar, de rest ging naar bed want de volgende morgen zou de training om precies negen uur verdergaan.

Om acht uur kwam Henk (enneatype ‘drie’) keurig geschoren en gekleed in een polo van Ralph Lauren en een Hugo Boss broek, opgewekt naar beneden. In het restaurant trof hij Ellen (enneatype ‘één’) al aan. Henk vond Ellen een knappe meid, maar ze had te veel maniertjes en ze wilde alles net even iets te perfect doen. Voor Henk was effect belangrijker dan perfectie.
Ellen zat naast Marja (enneatype ‘vier’), die er zelfs om acht uur ’s morgens, al schitterend uitzag. Henk vond haar niet alleen mooi, maar vooral boeiend. Hij kon geen hoogte van haar krijgen en wilde dat juist wel. Karel (enneatype ‘vijf’) schoof aan. Henk had weinig met deze, in zijn ogen, kleurloze man en besteedde dan ook verder geen aandacht aan hem. Johan (enneatype ‘zes’) was de volgende die voor het ontbijt de zaal betrad. Aardige jongen, dacht Henk, die in Johan een uitstekende vriend zag en zijn humor en gezelligheid wist te waarderen. Emiel (enneatype ‘acht’) kwam natuurlijk met luidde stem binnen. Hem zou je niet snel over het hoofd zien. Henk had ontzag voor de soepele manier waarop Emiel de dingen naar zijn hand kon zetten. Vlak achter hem kwam Freek (enneatype ‘zeven’) al even opgewekt binnen, iedereen begroetend om daarna direct een krentenbol naar binnen te werken. Henk mocht die jongen wel, hij had pit, humor en goede ideeën. Henk bedacht dat hij in de komende dagen eens even verder met Freek zou moeten praten. Daar kon hij nog wat aan hebben.
Iedereen zat al lekker aan de thee en koffie toen Gerard (enneatype ‘negen’) binnenkwam, met slaperige ogen, terwijl hij zich gedroeg alsof hij de eerste was die aan tafel kwam. Henk had al door dat die Gerard een zeer creatief iemand was en hij voelde meteen vriendschap voor hem. Helemaal tot slot kwam Anita binnen, nog niet goed gemutst, want ze wisselde nauwelijks een woord met de anderen. Voor Henk hoefde dat ook niet. Ze reikte hem zonder iets te zeggen de suiker aan en aan dat gebaar had hij genoeg.

Marja (enneatype ‘vier’) bekeek het ontbijt met een glimlach. Ze had het best naar haar zin. De andere deelnemers aan de workshop waren er allemaal serieus mee bezig en van overdreven aandacht had Marja geen last. Ze keek naar Ellen (enneatype ‘één’), een fantastische meid met wie ze het direct goed had kunnen vinden. Die had alles netjes voor elkaar en de workshop goed voorbereid. In de ogen van Marja wist Ellen precies wat ze wilde. Ellen zat keurig en rustig te eten, waarvoor ze ook alle tijd nam.
Ook Anita (enneatype ‘twee’) had ze direct gemogen, een lieve vrouw die voor iedereen klaarstond. Marja moest een beetje lachen om de manier waarop Anita een beschuit naar binnen probeerde te werken. Het ding viel direct in stukjes uit elkaar en alles zat onder de kruimels.
Henk (enneatype ‘drie’) vond ze imponerend. Hij zag er goed uit, was keurig gekleed en had oog voor mooie en dure dingen. Ze wist zeker dat hij goed in sport zou zijn en ook van kunst zou houden. Ze voelde zich wel tot Henk aangetrokken.
Karel (enneatype ‘vijf’) was een ander geval. Ze waardeerde de rust die hij uitstraalde, maar begreep niet dat hij zich niet beter kleedde. Daar zou Marja graag iets aan willen veranderen. Karel sneed ondertussen zijn boterham met kaas keurig in zes stukjes en stak ze een voor een in zijn mond.
Johan (enneatype ‘zes’) zat weer te praten en nauwelijks te eten. Marja vond het een vreemd type, dat steeds mensen om zich heen zocht maar zelden een duidelijk standpunt innam. Nee, dan Freek (enneatype ‘zeven’). De charmeur knoopte een gesprek met haar aan. Ze vond hem best aardig, maar zijn onwaarschijnlijke verhalen geloofde ze niet erg. Hij propte de boterhammen snel naar binnen om vooral veel te kunnen praten.
Emiel (enneatype ‘acht’) straalde power uit en daar hield Marja van, maar tegelijkertijd was ze een beetje bang voor hem. Hij was zo ongenuanceerd en leek weinig rekening te houden met de mening van een ander. Met ferme happen nam hij zijn broodjes tot zich, want eten leek hij tijdverlies te vinden.
Marja vond Gerard (enneatype ‘negen’) een saaie man met wie ze weinig op had. Het stoorde haar, dat te laat komen, z’n bord en bestek niet opruimen en een halve boterham erop achterlaten.
Marja luisterde naar alle verhalen, genoot van een lekker zachtgekookt ei voordat de training zou beginnen, waar nader op de negen enneatypen zou worden ingegaan.

Ellen was op haar tweeëntwintigste getrouwd met Wim. Ze kende hem al vele jaren, want ze waren in hetzelfde dorp opgegroeid. Wat Ellen toen niet wist, was dat zij enneatype ‘één’ en hij enneatype ‘negen’ was. Wim was een verschrikkelijk lieve man die altijd voor haar klaarstond. Ze vond bij hem de huiselijkheid en gezelligheid die ze bij haar ouders gemist had. Haar vader was vrijwel nooit thuis geweest. Hij was chauffeur op een vakantiebus, dus was hij een paar dagen thuis en dan weer weg, naar Spanje, Frankrijk, Italië of Oostenrijk. Wim had al snel een eigen vrachtwagen en hij reed alleen in Nederland en Duitsland. Er kwam een tweede auto en toen een derde. Ellen regelde het kantoor, de administratie, de loonstrookjes en de boekhouding, maar ze zorgde er ook voor dat er opdrachten binnenkwamen. Wim keek op zaterdag alles na als hij thuis was, maar meer omdat het gewoonte was dan dat hij precies wilde weten wat er nu in hun bedrijfje omging. Het begon Ellen steeds meer te storen dat hij niets liever wilde dan met de vrachtauto helemaal alleen op weg te gaan met weer een nieuwe vracht. Als er eens een dag niet gereden hoefde te worden, was hij niet te genieten. Aanvankelijk waren ze nog wel samen dingen gaan doen. Ze fietsten veel, deden een cursus fotografie en Ellen schaafde haar talen bij. Ze sprak al snel vloeiend Duits en Frans. Wim niet. Hij zat wel iedere week in Duitsland en vaak in Wallonië, maar de talen sprak hij niet, geen woord. Wanneer Ellen bleef zeggen dat ze meer leuke dingen moesten gaan doen, werd Wim kwaad. ‘Ik leef mijn leven en wil geen ‘‘leuke’’ dingen doen,’ riep hij dan. Uiteindelijk deed Ellen haar ‘leuke’ dingen alleen. Ze had vriendinnen met wie ze zo nu en dan ging winkelen of eten in de stad. Ze ging met een vriendin naar het theater of naar de film, ze tenniste en had het prima naar haar zin. De avonden dat ze weg was, zat Wim thuis op de bank met een biertje voor de tv. Na een aantal jaren was er geen beweging meer in hem te krijgen. Ellen wilde meer, een groter bedrijf, meer internationale ritten, grotere wagens. Voor Wim hoefde het niet.
Na acht jaar getrouwd te zijn, besefte Ellen dat haar huwelijk voorbij was. Ze leefden langs elkaar heen en hadden niets gemeenschappelijks meer. Wim had zo nu en dan een woede-uitbarsting als hij vond dat ze te weinig in het huishouden had gedaan. Hij deed er zelf niets aan en liet alles achter hem slingeren. Nou oké, de afwas had hij gedaan, tot de vaatwasser kwam. Ellen wilde weg, weg van Wim, weg uit het dorp, weg van de firma. Voorzichtig had ze het nieuws gebracht. Ze stuitte op groot onbegrip. Wim vond echt dat ze een gelukkig stel waren. Een woede-uitbarsting was het gevolg en ze kon direct opsodemieteren. Maar dat zou Ellen nooit doen. Ze wilde de vrede bewaren en als goede vrienden uit elkaar gaan.
Na vier maanden gaf Wim zich gewonnen. Ellen had al vervanging voor het kantoor gevonden en Wim zou zich meer met de firma gaan bezighouden. Ze kon weg. Geruisloos verliet ze het dorp en kocht een flat in de stad, waar ze direct werk vond als vertegenwoordiger in hotelartikelen. Leuk, de mooiste hotels af, een nieuwe auto van de zaak, een eigen inkomen. Ellen zag het helemaal zitten. Maar de avonden duurde wel lang. Haar oude vriendinnen vielen een voor een af en ze voelde zich soms alleen. Een paar korte romances mochten niet in iets serieus uitmonden. Nu wilde Ellen wel eens weten waarom nieuwe relaties niet lukten. Was het haar perfectionisme, was ze te kritisch, wilde ze te veel? Het Enneagram zou uitkomst bieden.

Anita (enneatype ‘twee’) wist al toen ze jong was dat ze er best aantrekkelijk uitzag. Ze had een mooi gezicht, een mooi figuur, al was ze meer volslank dan slank en had ze iets te brede heupen naar haar zin. Een graag geziene vriendin was ze zeker en ze was bij jongens zeer in trek. Maar toen ze Willem ontmoette, was het liefde op het eerste gezicht. Willem was sterk, atletisch, hij wist wat hij wilde en ze voelde dat alles wat hij zou doen een succes zou worden.
Na twee jaar trouwden ze en een jaar later werd hun eerste kind geboren, een zoon. Twee jaar later kwam een tweede kind, een dochter. Ze waren het ideale gezin. Anita organiseerde regelmatig een soiree bij hen thuis, ze had vaak gasten van Willem over de vloer voor een diner en als altijd was iedereen vol lof over de gastvrouw en over de perfecte maaltijden die ze hen wist voor te schotelen. Ze deed het met liefde en plezier. Anita had veel vriendinnen en hield ervan om gezellig uit te gaan of haar vriendinnen thuis te ontvangen.
Willem was altijd druk en zelden thuis. Hij zat regelmatig in het buitenland om onderhandelingen voor zijn bedrijf te voeren. Slapen deed hij nauwelijks en eigenlijk hadden ze een gescheiden leven tezamen. Anita wist niet beter, dus miste ze niets. Zij stond altijd voor hem klaar, net zoals ze klaar stond voor haar vriendinnen als die problemen hadden. Anita bood iedereen hulp.
Ze las eens een boek van de arts Roy Martina en raakte geïnteresseerd in zijn NEI (Neuro Emotionele Integratie) methode. Anita volgde een NEI-basiscursus en was razend enthousiast. Nu kon ze mensen niet alleen helpen door te luisteren en raad te geven, maar ze kon de emoties die achter het problemen lagen, opsporen en wegnemen. Ook Willem raakt gefascineerd door NEI en volgde eveneens de cursus. Hij gebruikte het om het ziekteverzuim in zijn bedrijf omlaag te krijgen. De methode bracht hen veel dichter bij elkaar. Ze ontdekten dat ze veel meer gemeen hadden dan het ondersteunen van elkaar. De relatie werd beter dan hij ooit geweest was en Willem was meer thuis en maakte tijd voor de kinderen en Anita.
Maar Anita wilde meer. Ze wilde niet alleen haar vriendinnen helpen, ze wilde ook weten welk diep mechanisme er aan menselijke contacten ten grondslag lag. Ze kocht het boek van Jorrit Jorritsma over het Enneagram en schreef zich direct in voor een workshop. Want het Enneagram zou haar vertellen waarom ze altijd klaarstond voor een ander en waarom ze zichzelf vaak wegcijferde.

Henk (enneatype ‘drie’) kon terugkijken op een zeer succesvol leven, als hij tenminste de tijd zou kunnen vinden om terug te kijken, maar dat was nu precies waar hij geen tijd voor vrijmaakte. Henk was een sportman in hart en nieren. Op z’n achttiende hockeyde hij al op het hoogste niveau, een carrière die hij snel liet lopen toen hij op zijn tweeëntwintigste bij een reclamebureau in het management terechtkwam. Golf werd zijn nieuwe uitdaging, vooral omdat je daarbij heel goed zaken kon doen. Henk had de gave om mensen met goede ideeën bij elkaar te zetten en ze zo te sturen dat er een briljante campagne voor een klant uitkwam.
In zijn privé-leven had hij enkele relaties gehad met mooie vrouwen, maar na een paar maanden van samenwonen kwam er steeds weer een einde aan. Nu had Henk een relatie met de zeven jaar jongere José, een mooie vrouw, die gezellig en loyaal was. Tijdens de Enneagram-workshop zou hij ontdekken dat ze enneatype ‘zes’ was. Henk vond bij haar de rust die hij soms nodig had. Ze was er altijd voor hem, toonde verantwoordelijkheidsgevoel, gevoel voor humor en ze waardeerde zijn werk enorm. Dat ze de problemen door hem liet oplossen, was hij gewend. Dat hij moest uitkijken om haar gevoelens niet te krenken, kwam hem slechter uit. Waar Henk eveneens moeite mee had, was dat José nieuwe plannen altijd vanuit een negatief standpunt bekeek. Ze zag meteen de onweerswolken en nooit de zon.
Henk daarentegen was een realist. Hij wilde de beste, de grootste worden. Geen wonder dat hij vier jaar geleden niet lang hoefde na te denken toen hij een klein reclamebureau kon overnemen. Een jaar later had hij de meeste klanten van zijn oude werkgever weten over te halen naar zijn bureau over te stappen. Voor een kleine verdraaiing van de feiten had hij zijn hand niet omgedraaid.
Henk was een populaire jongen. Hij wist zich goed te kleden, reed in een BWM, was lid van de beste golfclub en zat in het Effie-bestuur, dat de meest prestigieuze reclameprijzen toekende. Het Enneagram leek Henk een uitstekende methode om meer van zijn klanten te weten te komen en nog beter te kunnen inspelen op hun wensen, verwachtingen en motiveringen. Hij wilde dan ook alles over het Enneagram weten.

Marja (enneatype ‘vier’) zag het een jaar geleden niet meer zitten. Ze was in een diepe depressie terechtgekomen en zat meer thuis te huilen dan dat ze opdrachten kon uitvoeren. Het begon allemaal toen ze haar laatste vriend met wit poeder om de neus en helemaal van de wereld, op haar bank had aangetroffen. Ze had hem naar zijn eigen flat gereden, hem de sleutel van haar huis afgenomen, en al zijn spullen die nog bij haar lagen in zijn gang neergegooid. Het was over en uit. Met coke wilde ze niets te maken hebben. Weer was er een relatie, die innig, intens en heftig was geweest, na twee maanden helemaal over. Ze kreeg daarnaast te horen dat ze een belangrijke klant was kwijtgeraakt en dat een modehuis, waarmee ze veel werkte, haar geen kleding meer kon leveren. Toen klapte Marja helemaal in elkaar.
Marja was een bloedmooie vrouw. Ze kon alles krijgen wat ze wilde, maar ze wist nooit wat ze wilde. Dus werd ze al op jonge leeftijd geleefd door haar omgeving. Altijd bezig en altijd in de weer, maar waarmee eigenlijk? Marja werd fotomodel omdat ze een vriend had die fotograaf was. Ze sierde de covers van grote bladen en werkte in Rome en Parijs. Toen de beste opdrachten uitbleven, wilde Marja niet wachten tot het tij zou keren. Ze was vijfentwintig en wilde nu wel eens iets gaan doen dat ook inhoud had, en zich niet alleen maar bezighouden met uiterlijke schijn en mooi zijn. Ze startte als styliste, want ze had ook nog enige tijd de modeacademie gevolgd. Ze kleedde mensen die daar zelf geen tijd of geen oog voor hadden. Het waren voornamelijk welgestelden die het zich konden veroorloven om Marja voor hen op pad te sturen.
Ze kreeg al snel een relatie met een tv-presentator. Hij bleek toch niet de man van haar dromen te zijn, maar een dwingeland die een mooie vrouw nodig had om zijn imago op te vijzelen. Een aantal andere bruisende en sterke mannen volgden hem op, maar met geen van hen werd het serieus. Ze wilden graag met haar vrijen, met haar uitgaan, met haar pronken, maar naar haar luisteren was er niet bij. Alsof zij geen hersens en geen mening had.
De gebeurtenis met haar laatste vriend, een bekend fotomodel, deed de deur dicht. Nooit had ze gemerkt dat hij coke gebruikte en dat was voor haar echt de grens. Hij was iemand die zelf geen initiatief nam maar altijd wachtte op een opdracht, en die al zijn geld, en de laatste twee weken ook dat van haar, erdoorheen joeg. Nu wist ze waaraan.
Na een half jaar vrijwel niets te hebben gedaan, voornamelijk thuis met de gordijnen dicht te hebben doorgebracht, krabbelde Marja langzaam weer op. Vriendinnen sleepte haar mee, er kwamen leuke opdrachten binnen en ze vond de kracht weer om door te gaan. Maar wat ze nu zo heel graag wilde weten, was waarom ze altijd op hetzelfde soort mannen viel, waarom ze van het grote geluk altijd weer in een diepe depressie terechtkwam en waarom ze geen richting kon geven aan haar eigen leven. De antwoorden hierop wilde ze vinden in het Enneagram.

Karel (enneatype ‘vijf’) vond een intensief seminar als deze Enneagram-training bijzonder interessant. Het gaf hem de mogelijkheid om zich helemaal in het onderwerp te verdiepen en om tevens de andere deelnemers te analyseren. Zo kon hij de kennis direct in praktijk brengen. Karel was hoofd van de boekhouding van een groot bedrijf. Hij had het bijzonder naar zijn zin, want alles draaide in het bedrijf om hem. Er werd nooit iets besteld zonder dat zijn paraaf de offerte sierde. Karel was een hele steun voor de eigenaar van het bedrijf, de enige aan wie hij verantwoording schuldig was. Verder stonden alleen de accountants boven hem, en die zag hij maar twee keer per jaar bij de controle van de boeken. Nog nooit was hij op een fout betrapt. Karel was tweeëntwintig jaar getrouwd met Maribel. Maribel was eveneens boekhoudster en hield een praktijk aan huis. Ze deed de administraties van kleine bedrijven. Voor enkele bedrijfjes deed ze ook de loonadministratie. Voor het de deur uitging, controleerde Karel alles wat ze gedaan had, want hij was secuur en dat waardeerde Maribel heel erg. Ze had die zekerheid van Karel nodig, als extra controle. Vaak voelde ze zich onzeker en was ze bang het niet goed te doen.
Maribel (enneatype ‘vier’) steunde haar man in alles, maar wat ze minder waardeerde, was dat hij niet erg gezellig was, nooit mee wilde naar feestjes en uitgaan zonde van zijn tijd vond. Het enige wat hij naast zijn en hun werk deed, was hockeyen. Iedere zaterdag speelde hij een wedstrijd en dronk daarna met het team tot het begin van de avond een pilsje. Dat was voor hem het toppunt van gezelligheid. Maar wanneer het haar lukte om Karel eenmaal mee te tronen naar een feest, dan vond hij het meestal gezellig en was vaak de laatste die wegging. Hij had dat zetje nodig om de deur uit te gaan. De computer en de cijfers waren echt zijn grootste hobby. Karel kon zich dan ook niet voorstellen dat mensen de hele avond voor de tv hingen. ‘Wat steek je daar nu van op?’ Als hij in de kamer zat, dan las hij liever een boek of keek naar iets dat hem echt interesseerde.
Aangezien hij wel meer aanmerkingen had gekregen op het feit dat hij graag alleen was en zijn eigen boontjes wilde doppen, had hij zich voor deze training opgegeven. Karel had van een collega van een ander bedrijf enthousiaste verhalen over het Enneagram gehoord en hij wilde er nu alles van weten. Niet alleen om zichzelf te ontleden, maar ook om te zien of hij nog beter leiding zou kunnen geven aan zijn mensen.

Het had Johan (enneatype ‘zes’) pijn gedaan dat hij zijn eigen bedrijf moest verkopen. Eerst had hij voor een groot bedrijf in geluidsapparatuur gewerkt als technicus, maar na een paar jaar wilde hij de stap zetten om voor zichzelf te beginnen. Hij zag wat er bij het bedrijf allemaal fout kon gaan en wilde het beter doen. Van de bank kreeg hij geld en enkele afnemers wilden graag met hem mee. Hij had ook twee nieuwe bedrijven gestrikt, dus de omzet voor het eerste jaar was geen enkel probleem. Johan handelde in geluidsapparatuur voor winkelcentra en supermarkten. Daarnaast leverde hij bandjes met achtergrondmuziek en daartussendoor mededelingen en aanbiedingen van de bedrijven. Zijn vrouw Truus nam thuis de telefoon aan en noteerde de klachten en storingen, want daar gingen de meeste telefoontjes over. Ze (enneatype ‘negen’) deed eveneens de bevestigingen voor nieuwe orders de deur uit. Johan zat altijd langs de weg. Hij had een werknemer in dienst die ook bij storingen de bedrijven langsging en samen deden ze de installatie van apparatuur.
De eerste twee jaar waren heel leuk, maar toen ontstonden er problemen. Een paar grote winkelcentra stapten over naar een grote concurrent, de importeur van de apparatuur verhoogde de prijzen en een aantal installaties waren toe aan vervanging omdat er steeds vaker storingen optraden. Dat jaar bleek dat de goedlachse en vaak vrolijke Johan met verlies draaide en zijn zorgen werden groter en groter. Hij zag het niet meer zitten en raakte enorm depressief. Hij werd cynisch, deed kortaf tegen anderen en thuis was hij niet te genieten. Het aanbod van een grote concurrent om zijn bedrijf over te nemen, kwam dan ook als een geschenk uit de hemel. Hij kon zijn faillissement voorkomen en kreeg een goede baan als hoofd buitendienst. De concurrent bleek vooral in twee grote en trouwe klanten van Johan geïnteresseerd om zo haar marktaandeel te kunnen uitbreiden. Als werknemer ontpopte Johan zich weer als de vrolijke man die op vrijdag gezellig met de collega’s ging stappen, die sportevenementen organiseerde en de stemming erin hield. Met zijn chef kon hij niet zo goed opschieten. Zijn baas zag hij zelden en die man mocht hij ook niet. Maar met de collega’s had hij het leuk. Hij kankerde graag op alles wat er mis was in dit bedrijf, vooral als ze weer eens voor niets bij een klus aankwamen omdat een kantoor-klojo de adressen verkeerd had doorgegeven. Johan was van zijn grote verantwoordelijkheid bevrijd en ondanks het feit dat hij zijn bedrijf als mislukking zag, was hij gelukkig met deze baan. Door de Enneagram-training hoopte het bedrijf dat hij flexibeler zou kunnen omgaan met klanten.
Voor Johan telde een tweede punt. Hij wilde weten waarom de relatie met Truus een sleur was geworden. Hij ergerde zich eraan dat ze weinig in huis deed en dat ze niet meer werkte nadat het eigen bedrijf verdwenen was. Truus had veel vriendinnen, ging regelmatig winkelen en hield vooral van leuke dingen. Hij waardeerde haar gezelligheid, want er was zelden een saai moment in hun bestaan. Toch was het een sleur geworden. Verantwoordelijkheden liet ze graag aan hem over. Johan had liever gezien dat ze haar talenten gebruikte. Ze was heel creatief, handig met naald en draad en kon goed schilderen. Maar ze deed er niets mee. Hij zou het antwoord snel vinden.

De grote kracht van Freek (enneatype ‘zeven’) was dat hij goed met artiesten overweg kon. Als directeur van een platenmaatschappij was dat wel nodig ook. De als moeilijk te boek staande artiesten waren voor Freek geen probleem. Zijn wil was meestal wet en de song die hij op cd wilde hebben, werd meestal ook opgenomen. Freek was iemand voor het goede leven. Hij begon iedere dag vroeg, maar nam ruim de tijd voor de lunch. Meestal was het een zakenlunch met een discjockey, een grote afnemer of met een artiest. Ook met de pers was hij heel handig. Gelukkig had hij een uitstekende secretaresse die als een pitbull achter hem aan liep, want Freek beloofde veel, maar vergat vaak zijn beloften in te lossen. Hij had een hekel aan routinedingen die gedaan moesten worden. Alles wat uit te stellen was, kwam op de agenda voor de volgende dag, en de volgende dag. Zijn optimisme en geloof in het product maakte hem geliefd bij zijn personeel. Hij wist iedereen te motiveren en als het even niet lukte met de hits, dan had hij daar simpele verklaringen voor en wist hij zeker dat de volgende cd een joekel van een hit zou worden. Vaak kwam dat nog uit ook. Geen wonder dat hij met de financieel directeur een haat-liefde verhouding had. Freek gaf het geld uit en het gebeurde wel eens dat de verkoop achterbleef, ondanks een dure reclamecampagne. Gelukkig voor het bedrijf was het meestal raak, maar de financiële man bleef de hand op de knip houden, bleef zeuren dat het allemaal goedkoper moest en sloeg Freek met cijfers om de oren. En dat vond Freek nu juist zo’n saai onderwerp, het enige waar hij echt depressief van kon worden.
Freek was ruim tien jaar getrouwd met Annelies (enneatype ‘zes’), die altijd loyaal was geweest en Freek in alles had gesteund. Hij was trots op zijn mooie vrouw, die door iedereen gewaardeerd werd. Maar dat ze thuis niet altijd even gezellig was, wist alleen Freek. Naarmate de jaren verstreken, ging Annelies niet meer mee naar ‘die stomme feestjes’ en naar de diners waar Freek schitterde en waar haar taak beperkt was tot gastvrouw spelen. Vooral als het weer over hits en nieuwe songs ging of als het weer op een verkoopgesprek uitliep, dan had ze het wel gehad. Ze ging liever gezellig met vriendinnen op stap.
Hun relatie bekoelde toen Freek steeds meer alleen op pad ging en helemaal toen hij bijzonder veel aandacht ging besteden aan de bloedmooie en al snel zeer populaire zangeres Patty, het paradepaardje van Freek. Toen Patty een ster werd, was Freek nog maar zelden thuis want hij wilde erbij zijn. De scheiding liet dan ook niet lang op zich wachten, vooral toen de bladen foto’s van Freek en Patty publiceerden en suggereerden dat er meer aan de hand was. Freek trok al snel bij Patty in, maar toen de scheiding tussen hem en Annelies werd uitgesproken, was ook de relatie met Patty over. Patty bleek haar buien te hebben. Tijdens deze workshop zou Freek leren dat zij een ‘vier’ was en dat is in combinatie met een ‘zeven’ best een probleem. Hij woonde nu alleen in een luxe appartement en had het eigenlijk prima naar zijn zin.

Emiel (enneatype ‘acht’) bekeek de wereld door een aparte bril: zijn bril. Al op jonge leeftijd had hij ontdekt dat hij overwicht op anderen had. Dat voordeel buitte hij aardig uit. Emiel genoot van het leven en van de uitdagingen die het leven te bieden had. Hij was op jonge leeftijd al discjockey in de populairste club van het Gooi, hij ging naar de goede school en zijn ouders hadden geld, wat ook een aardig voordeel in het Gooi is. Hij werd productie-assistent bij een omroep toen hij pas eenentwintig was, klom op tot regisseur en daarna tot producer.
Emiel trouwde met een bekende zangeres, Angela (enneatype ‘één’), op wie hij gek was en die hij vooral mooi vond. Zij steunde op hem, vertrouwde op zijn kracht en dankzij Emiel werd ze snel een superster. Emiel werd intussen directeur van een bekende tv-productiemaatschappij. Ook participeerde hij met aandelen in het goed draaiende bedrijf.
Voor Emiel stond werk op de eerste plaats. Actie, daar ging het om. Met een tomeloze energie leidde hij het bedrijf. Voor zijn bekende vrouw had hij minder tijd, maar ze bleef achter hem staan en zorgde ervoor dat ze met hem op de juiste parties verscheen, waardoor Emiel bekender werd en nog meer opdrachten binnensleepte.
Angela had altijd de rol van enneatype ‘twee’ gespeeld. Toen ze echt bekend was en ze minder op Emiel kon rekenen, werd ze een ‘één’. Ze ging perfectionistisch te werk, regelde zelf meer en begon kritiek te leveren op Emiel. Dat stak hem enorm. Hij kon best tegen kritiek, maar niet van zijn vrouw. Dat ze hem steeds minder nodig had en dat het toch goed met haar carrière ging, vond hij ook minder plezierig. Aan de relatie kwam dan ook een eind.
Emiel werkte harder dan ooit tevoren. Hij had een paar ingewikkelde tv-producties lopen, waar hij al zijn aandacht bij nodig had. Hij had een talkshow geproduceerd die iedere avond werd uitgezonden, maar die vanaf de eerste uitzending niet goed liep. Hij moest zelf inspringen om de presentator te begeleiden, de redactie te instrueren en dagelijks het programma te evalueren. Langzaam werd het programma beter. Dat hij een relatie kreeg met zijn secretaresse, was dan ook voor niemand een grote schok. Zij was het die hem met raad en daad terzijde stond, die al zijn privé-zaken regelde en zelfs de scheiding voor hem regelde zodat hij zich helemaal op deze moeilijke klus had kunnen storten. Emiel leefde helemaal op. Hij had een moeilijke kluif waarin hij zich kon vastbijten en kreeg liefde wanneer hij dat nodig had. Het Enneagram had hij ook door zijn secretaresse leren kennen. Zij had een boek van Jorrit Jorritsma gekocht en wilde de training wel vlogen. Nou, het leek hem beter dat hij dat zelf deed, want hij zag direct de grote voordelen als hij deze kennis in praktijk kon brengen.

Gerard hield van gezelligheid. Hij vond het niet erg om ’s avonds thuis te blijven, helemaal niets te doen, met een glas wijn gezellig te keuvelen met zijn vrouw Anne of een goed boek te lezen. Gerard had een ontwerpstudio en maakte de mooiste boekomslagen. Hij werkte aan huis en dat beviel hem goed. Hij had wel een vaste baan gehad, maar daar kwam hij toch minder tot z’n recht. Het gestress om steeds maar weer meer klaar te hebben was hem enorm gaan tegenstaan. Uiteindelijk was Gerard voor zichzelf begonnen en met succes. Hij deelde z’n eigen tijd in. Als hij een klus niet op tijd klaar dreigde te krijgen, moest er even worden doorgewerkt. Vervelend, maar Gerard deed het wel. En als er opdrachten te veel kwamen, nam hij gewoon niet meer aan. Er was tenslotte ook nog iets anders dan werken alleen. Gerard kwam uit een grote familie en hij had de gewoonte dat hij overal langsging als er iets te doen was. Hij reed zijn tante één keer in de week, kwam op alle verjaardagen en praatte iemand uit de put als dar nodig was. Gerard was dan ook een graaggeziene vriend op wie veelvuldig een beroep werd gedaan. Volgens Anne (enneatype ‘drie’) veel te veel en moest hij ook eens NEE durven zeggen, maar dat was het zwakke punt van Gerard. Anne vond dat hij beter meer tijd aan zijn opdrachtgevers kon schenken dan aan die zwalkende familieleden. Zij had trouwens een drukke baan als officemanager van een reclamebureau en ze verdiende goed. Ze was vaak weg, want ook de avondvergaderingen op de zaak woonde ze bij. Zo was het een gelukkig huwelijk waarin ieder zijns weegs ging en als ze bij elkaar waren, dan waren ze innig tevreden. Dat Gerard slordig was, bleef Anne vervelend vinden maar ze wist niet beter. Dat hij soms onverstoorbaar een boek kon lezen en zijn omgeving totaal vergat, was haar ook al jaren bekend. Zo nu en dan porde ze hem weer een beetje op, bracht wat orde in zijn chaos en dan ging Gerard weer als een speer. Ze genoot van zijn gezelligheid en waardeerde het dat hij altijd klaarstond om anderen te helpen of om te bemiddelen bij geschillen en andere problemen. Ze had Gerard gestimuleerd om deze Enneagram-training te volgen, want Anne had het boek gelezen en voelde aan dat dit voor Gerard een fantastisch ontdekkingsreis naar zichzelf zou worden.

Wat een aardige ervaring had Karel (enneatype ‘vijf’) deze dag gevonden. Hij dacht al behoorlijk door te hebben hoe de enneatypen in elkaar staken en zag ook de diepere motivaties van de negen typen. Als hij het hele systeem deze week zou kunnen ontleden, dan zou hij er veel aan kunnen hebben. Maar daarvoor was meer kennis noodzakelijk. Met z’n allen zaten ze rond de open haard, die overigens niet brandde met dit weer. Een vermoeiende sessie moest even ontspannen geëvalueerd worden. Karel bestelde een cognac en ging er eens goed voor zitten. Hij zat tegenover Ellen (enneatype ‘één’) die een Spa besteld had. Karel vond haar iets te eigenwijs. Ze stelde domme vragen in zijn ogen en was niet te stoppen tot ze wist wat ze wilde weten. Hij vond dat het de voortgang maar ophield. Ellen was duidelijk niet zijn type. Anita (enneatype ‘twee’), een glas rode wijn in de hand, kon bij hem ook niet veel goed doen. Dat ze zorgzaam was, waardeerde hij, dat ze met grote interesse luisterde naar de Enneagram-trainer ook, maar dat ze kopjes, schoteltjes en lege sigarettenpakjes maar liet slingeren, dat ergerde hem. De ogen van Karel gingen naar Henk (enneatype ‘drie’) die een calvados besteld had. Hij vond Henk te veel een verkoper. Als het maar mooi, snel en verkoopbaar was. Karel zou wel eens even in zijn boekhouding willen neuzen om te kijken of het werkelijk allemaal zo goed ging als Henk vertelde. Marja (enneatype ‘vier’) kon bij Karel geen kwaad doen. Wat een mooie vrouw en wat een diepgang, dat zag hij in haar ogen. Die Marja had heel wat meegemaakt. Johan (enneatype ‘zes’) mocht hij ook wel. Duidelijk iemand die gezelschap nodig had en daar kon Karel nu precies heel goed zonder, maar toch had Johan iets aandoenlijks. Hij was intelligent en trouw, dat wist Karel zeker. Freek (enneatype ‘zeven’) kon zich heel oppervlakkig voordoen en daaraan ergerde Karel zich. Op zichzelf was Freek wel heel positief en hij had steeds nieuwe invalshoeken om een probleem vanuit te bekijken. Emiel (enneatype ‘acht’) mocht hij graag door de actie die hij tentoonspreidde. Emiel kon een uur luisteren, maar nooit kreeg je de indruk dat hij in slaap gesukkeld was zoals bij Johan of Gerard. Karel vond Gerard (enneatype ‘negen’) weinig boeiend. Een beetje van dit en een beetje van dat; hij had gewoon weinig aanknopingspunten met Gerard.
Na een goed glas ging iedereen naar zijn of haar kamer. Ellen, Anita, Gerard en Johan kleedden zich uit en vielen als een blok in slaap. Henk las nog even zijn aantekeningen door, Marja keek nog een half uurtje naar het slot van een droevig drama op tv, Freek las een stuk in een avonturen roman, Emiel belde zijn secretaresse uit bed of er nog bijzonderheden op de zaak waren geweest en Karel las nog eens het eerste boek van Jorrit Jorritsma door om nog meer over het Enneagram te weten te komen.

De volgende morgen was er even geen workshop, maar stond er een lange wandeling door de duinen en over het strand op het programma. Johan (enneatype ‘zes’) had de avond ervoor nog gedacht dat het wel zou gaan regenen. Het bleek echter stralend weer te zijn. Een andere gedachte die Johan parten speelde was dat ze al pratend wel eens te ver zouden kunnen lopen waardoor iedereen uitgeput terug zou komen. Maar het viel natuurlijk enorm mee. Gezellig babbelend met Gerard (enneatype ‘negen’) en Anita (enneatype ‘twee’) zette hij de pas erin. Hij waardeerde in Gerard dat hij alles zo rustig kon beschouwen, maar toch heel gezellig was. Met Anita had hij niet zo’n band. Ze had iets onderdanigs en toch ook iets dwingends. Dat trok hem in ieder geval niet aan. Toen ze de eerste duinen gepasseerd waren en het pad naar beneden volgden, liep hij opeens naast Freek (enneatype ‘zeven’). Die had natuurlijk weer een leuke opmerking, maar wist toch ook veel over de duinen te vertellen. Zo vertelde hij dat het zand zich iedere dag iets verplaatst waardoor de duinen altijd in beweging zijn. Achter hem hoorde hij Emiel (enneatype ‘acht’), een man tegen wie hij opkeek en voor wie hij ook een beetje bang was. Emiel leek van hem geen tegenspraak te dulden, dus gaf hij die ook niet. Daarnaast liep Henk (enneatype ‘drie’), een man die hij was gaan waarderen. De doelgerichtheid en de durf die Henk had, bewonderde Johan heimelijk. Hij keek om naar Marja (enneatype ‘vier’). Johan wist dat hij de dingen wel eens te zwart bekeek, maar dan die mooie Marja. Zij kon van de ene minuut op de andere het helemaal niet meer zien zitten. Johan werd zelf depressief als hij op zo’n moment met haar praatte. Karel (enneatype ‘vijf’) was de rust zelve. Hij zette Johan er steeds toe aan om wat dieper over een oplossing na te denken. Johan vond hem een interessante en wijze man.
Ze bereikten weer een duintop en nu zagen ze die oneindige vlakte van water: de zee. Ellen (enneatype ‘één’) stond met haar ogen dicht te genieten van de geur en de geluiden van de branding. Haar kritische opmerkingen tijdens de training kon Johan maar moeilijk waarderen. Het kwam cynisch op hem over, maar de anderen leken er geen last van te hebben en hadden er zelfs zo nu en dan om gelachen. Van de duintop af stormde de groep als uitgelaten kinderen naar beneden, de zee tegemoet.

Het waaide heerlijk op het strand. Een warm zonnetje maakte de zaak compleet. De groep zette zich in beweging, richting Den Helder. Het strand was bijna leeg. Hier en daar liepen een paar mensen, maar de groep had het gevoel het hele strand, zover als het zich uitstrekte, voor zichzelf te hebben.
Freek had zijn schoenen en sokken uitgedaan, zijn broekspijpen opgerold en liep door het water dat zich met iedere golf steeds verder probeerde uit te strekken. Freek had het prima naar zijn zin. De afgelopen dagen had hij veel geleerd en van een wandeling als deze genoot hij intens. Hij keek om zich heen en zag Ellen (enneatype ‘één’) lopen. De opmerkingen die zij tijdens de training kon maken, bleken heel vaak raak te zijn. Ze had de gave om de vinger precies op de zwakke plek van iemands betoog te leggen. Hij had gezien dat ze zich ergerde aan Gerard en Anita, die dingen lieten rondslingeren. Ze was netjes en zorgde dat alles opgeruimd was als ze haar plaats verliet. Hij zag hoe ook ze genoot van het strand, al zou zij haar gympen niet snel uitdoen om ook door de branding te lopen. Stel je voor dat er spatten op haar broek zouden komen. Anita (enneatype ‘twee’) waardeerde hij omdat ze zo lief over iedereen moederde, terwijl ze ook heel intelligent uit de hoek kwam en steeds bij de les bleef. Henk (enneatype ‘drie’) mocht hij minder. Die was hem iets te glad en wist alles zo te brengen dat je het wel moest geloven. Karel (enneatype ‘vijf’) wist er vaak met één opmerking doorheen te prikken, hetgeen Henk niet erg waardeerde. Die Karel mocht hij ook wel, bedacht Freek. Een heldere kijk op de dingen, niet opdringerig en vooral rustig en bedachtzaam. Als Freek naast hem zat, werd hij als vanzelf ook rustiger en vergat hij zijn ietwat snoevende verhalen te vertellen. Freek was dol op mooie vrouwen en hij mocht Marja (enneatype ‘vier’) dan ook graag. Maar aangezien Freek zelf vrijwel altijd optimistisch was, begreep hij het absoluut niet dat er momenten op een dag waren dat Marja opeens depressief werd en zelfs even naar buiten moest om weer wat bij te komen. Die stemmingswisseling ervoer Freek als beangstigend. Johan (enneatype ‘zes’) was een goede gozer, vond Freek. Hij was trouw, eerlijk en veranderde zelden van mening. Dat had wel als nadeel dat hij krampachtig aan een eerder ingenomen standpunt vasthield. Met Emiel (enneatype ‘acht’) had Freek ook een goede band opgebouwd. Zijn directheid was soms schokkend en zijn gebrek aan tact eveneens. Maar eerlijk en recht door zee was Emiel zeker. Freek speigelde zich graag aan zijn leiderschap. Met Gerard (enneatype ‘negen’) had hij weinig. Dat te laat komen, nooit iets opruimen, het gezellige gepraat en het begrip voor ieders standpunt ergerde Freek enorm.

Het keerpunt van de wandeling was aangebroken en de terugtocht werd aanvaard. Henk had het allemaal wel gezien en wilde het liefst weer aan de slag met het Enneagram. Ellen genoot van de zon en de zee, Anita vond het gezellig om met iedereen wat te praten. Marja voelde zich opgewekt door het mooie weer en genoot van de aandacht die ze van de groep kreeg. Karel ergerde zich aan het vrijblijvende gepraat van enkelen en wilde het liefst weer aan de slag met de training. Johan was bang dat ze nu te laat zouden komen om nog iets constructiefs te doen en Freek genoot met volle teugen van de zon, de zee en het gezelschap om hem heen, vooral omdat hij alle gelegenheid kreeg om zijn verhalen te vertellen. Emiel liep voorop, zoals het een leider betaamt en gaf hier en daar nog wat tips hoe je het beste een lange wandeling kon maken. Gerard vond het heel gezellig, vooral nu hij lekker langzaam achteraan liep.

Ruim op tijd voor de lunch kwam het gezelschap weer in het hotel aan. Er moest nu snel geluncht worden, want de Enneagram-trainer wilde niet al te veel tijd verliezen. Om één uur zat iedereen weer in de cursuszaal en kon het tweede deel van de dag beginnen. Emiel (enneatype ‘acht’) keek eens om zich heen, terwijl Jorrit Jorritsma een verder verdieping van het Enneagram liet zien in relatie tot je relatie. Ellen had op Emiel een goede indruk gemaakt. Ze zou een perfecte assistente voor hem zijn maar nooit een goede partner. Haar kritische opstelling was leuk als hij haar baas was, maar hij voelde dat het uit de hand zou lopen als ze partners zouden zijn. Anita was een ideale vrouw. Ze zou altijd voor hem klaarstaan, ze was aantrekkelijk en intelligent. Daar zou hij alleen maar plezier van hebben. Henk vond hij een fantastische man. Vooral als verkoopdirecteur zou hij het uitstekend doen. Emiel betrapte zich erop dat hij mensen alweer zat in te delen naar een functie, maar zo was hij nu eenmaal. Marja was goed als creatieve kracht, op de ontwerpafdeling of als klantenadviseur, maar als vrouw zou hij er nerveus van worden. Karel mocht hij wel. Een uitstekende boekhouder en een betrouwbare partner in de zaak, zo schatte hij hem in. Johan was een ideale werknemer. Niet te veel vragen en gewoon doen. Iedere kritische vraag van Johan kon hij met bluf zo van tafel vegen. Freek was een prima vent, optimistisch, goede ideeën en een charmeur die het als afdelingshoofd of manager uitstekend zou doen. Gerard schatte hij in als een goede onderhandelaar die de weg voor Emiel zou kunnen vrijmaken om deals af te sluiten. Het was een uitstekend gezelschap. Nu hij iedereen even een plaats in zijn denkbeeldige organisatie had gegeven, kon hij zich weer met alle aandacht op de training richten.

Gerard (enneatype ‘negen’) zat ietwat onderuit gezakt met de voeten over elkaar, te luisteren naar de Enneagram-trainer. Hij vond het mateloos interessant nu ze waren aangekomen bij de onderlinge relaties. Gerard had voor zichzelf al een aardig idee van de enneatypen en kon het onderscheid in deze groep goed zien. Ellen vond hij een fantastische vrouw. Ze was punctueel, heel netjes gekleed en had alles goed georganiseerd. Hij was heimelijk jaloers op haar. Gerard miste die kwaliteiten nu eenmaal. Een vrouw als Ellen zou hem enorm versterken en hij wist dat ze zeker vrienden zouden blijven. Anita vond hij iets te druk, te gezellig en te doenerig. Hij werd nerveus van haar. Hij bewonderde iemand als Henk. De doelgerichtheid, de netheid, en de mooie kleren waardeerde hij in hem. Dat was nu eens een prima persoon om in je nabijheid te hebben. Marja lag hem minder goed. Ze was ontegenzeggelijk mooi en maar straalde iets arrogants uit dat Gerard juist zo tegenstond en haar stemming, daar was geen peil op te trekken. Iemand als Marja zou hem niet erg liggen in zijn dagelijkse omgeving. Karel was punctueel, netjes en onopvallend aanwezig. Hij zei weinig, maar wat hij zei was altijd raak. Maar met een ‘vijf’ had hij ook al weinig binding, zo bedacht Gerard. Johan was een man naar zijn hart. Loyaal, trouw, aardig en gezellig. Een sociaal type en zo iemand kon Gerard in zijn omgeving goed gebruiken. Het zou hem versterken in zijn eigen sociale gedrag. Freek was een persoon met wie hij niets had. Die charmeur had hem te veel grote verhalen en kwinkslagen. Volgens Gerard waren al die verhalen verzonnen. Hij zou moe worden van zo’n druk persoon die zich de hele dag liep te bewijzen. Emiel daarentegen mocht hij direct. Actiegericht, atletisch, sterk, duidelijk iemand die van aanpakken wist. Gerard liet zijn ogen nog eenmaal over de hele groep gaan en realiseerde zich dat hij al aardig inzicht in het Enneagram begon te krijgen.

BOER ZOEKT VROUW, DE KEUZES

In Boer Zoekt Vrouw zijn vijf boeren op zoek naar de liefde van hun leven. Laten de Boeren wel helemaal zichzelf zien aan de vrouwen die zij begeren? Willem Jan van de Wetering is Enneagramautoriteit en onthult de ware karakters van de boeren. Het Enneagram is een karaktertypologie waardoor je ziet wat de valkuilen en sterke kanten van iemand zijn.

In Boer Zoekt Vrouw is de angst om te kiezen groot. Herman maakte zijn keuze al want hij was stapelverliefd geworden op Fleur. Dit tot groot verdriet van Anne. Herman kan je rekenen tot Enneatype 9, De Bemiddelaar. Deze jonge boer uit Frankrijk heeft nog nooit een relatie gehad en nog nooit echt gezoend met een meisje. Het probleem is dat hij het initiatief niet neemt. Hij wacht af wat anderen doen en reageert daarop. Hij gaat zelden een ruzie aan en als er een conflict ontstaat trekt hij zich terug. Hij is graag alleen, praat wel, maar laat weinig van zichzelf zien. Hij is gezellig, maar het gaat nergens over. Dat komt door de diepe overtuiging dat hij geliefd is als hij zich stil houdt. Zijn sterke punt is dat hij begrip heeft voor de ander, liefdevol rekening houdt met haar en anderen de ruimte geeft. Dat is ook precies wat Fleur nodig heeft.

Olke kan je rekenen tot type 6, de Loyalist. Hij is een twijfelaar. Hij vraagt zijn vader om advies en stuurt degene weg die zijn vader niet ziet zitten. Hij doet heel joviaal en geniet van de aandacht en de aanrakingen. Maar deze boer uit Texas zoekt zekerheid. Hij wil de juiste keuze maken maar weet het nog niet. Hij voelt zich goed bij z’n familie waarvan een groot deel daar woont en beweegt zich in de Nederlandse gemeenschap in Texas. Zijn toekomstige vrouw moet daar wel in passen. Hij nijgt naar de wat lossere Sandra die zich snel aanpast. Zij is in het Enneagram meer type 7, de Avonturier. Maar is zij een vrouw die daar, in die besloten gemeenschap, het lang vol gaat houden. Of toch liever voor de naar aanraking en liefde hunkerende Alberdien, (type 9, de Bemiddelaar) die zich niet helemaal durft te laten zien? Olke z’n valkuil is dat hij iedereen tevreden wil houden en te weinig rekening houdt met de wensen van een vrouw.

Boer Riks in Canada heeft bovenaan zijn lijst zijn kinderen staan, daarna de kerk en op de derde plaats het bedrijf. Pas daarna komt een vrouw. Deze van oorsprong Drendt heeft met beperkte middelen een prachtig bedrijf opgebouwd. Hij is het Enneatype 1, de Perfectionist. Voor hem zijn normen en waarden belangrijk. Hij weegt dingen tegen elkaar af. Zijn kracht is dat hij een harde werker is, altijd doorzet, lange uren kan maken en als hij een keuze maakt daar ook echt voor gaat. Z’n valkuil is dat hij hoge eisen stelt, ook aan een vrouw en dat die vrouw ook echt de perfecte vrouw moet zijn. Hij is zeer kritisch. Kiest hij voor Marit die het helemaal ziet zitten met Riks in Canada en hem steeds opzoekt, of voor Eline die rustiger is en zich niet zo durft te laten zien? Bij zijn karakter zou Eline beter passen, maar Marit is meer de uitdaging waardoor hij kan groeien.

David, die in Roemenië een bedrijf op wil bouwen, is meer het type 2, de Helper. Hij heeft Suzanne en Mara om uit te kiezen. David wil beide dames plezieren en hij is ook het meest op de versiertoer. Hij geniet van de aandacht en het spelletje en moet dadelijk een keus gaan maken. Het type de Helper richt zich vaak op de ander en houdt veel te weinig rekening met zichzelf. Zijn valkuil is dat hij alle aandacht een z’n partner geeft en van zichzelf weinig laat zien. Er is geen diepgang. Hij durft het niet. De kracht van dit type is dat hij liefdevol is, de ander de ruimte geeft en haar als een prinses gaat behandelen. Het lijkt me dat Mara het beste bij hem past want zij is meer het type 2, de Helper, dus hetzelfde als David. Suzanne is meer type 7, de Avonturier, die veel wil reizen, haar eigen carrière op wil bouwen en onafhankelijk wil zijn.

De populaire Marc blijkt in het Enneagram meer type 5, de Waarnemer te zijn. Hij is erg op zichzelf, niet erg galant en niet makkelijk in het praten. Marc mag dan de mooie jongen zijn, hij laat maar weinig van zichzelf zien. Zijn sterke kant is dat hij de dingen weloverwogen doet, doorzet en bij zichzelf blijft. De zwakte is dat hij te weinig rekening houdt met een partner, dingen niet uitspreekt en z’n eigen gang gaat. Hij lijkt stug omdat hij het heel moeilijk vindt om over gevoelens te praten. Het lijkt me dat Annekim beter bij hem past want ze heeft haar werk ook in Zambia, is onafhankelijk en kan zo bij hem intrekken.

De keuze momenten worden spannend voor de boeren en hun partners want keuzes maken is voor alle vier de boeren die nog moeten kiezen, niet hun sterkste punt.
Olke zal het aan z’n omgeving vragen, David kiest voor degene die hem de liefde aanbiedt, Riks wikt en weegt en laat de kinderen meebeslissen en Marc lijkt een muntje op te gaan gooien.

Willem Jan van de Wetering

AJAX EN FEIJENOORD VANUIT HET ENNEAGRAM

De titelstrijd in de Eredivisie nadert het hoogtepunt. Ajax versloeg Feijenoord, terwijl deze Rotterdamse grootmacht al zeker leek van het kampioenschap. Hoe kan dat?
Ajax is in het Enneagram type 3, de Winnaar. Dit type kan slecht tegen verlies, weet zich altijd weer op te pompen om op het moment supréme een topprestatie neer te zetten. Ajax hecht waarde aan uiterlijk vertoon, het grootste stadion, karakteristieke spelers en alles moet winnen uitstralen.
Feijenoord is type 6, de Loyalist. Bij Feijenoord horen geen sterren, het is de club van Hand in hand kameraden. Bij deze club is het collectief van belang. Het legioen is de twaalfde speler. In de Amsterdam Arena ontbrak het legioen, er waren alleen maar Ajaxsupporters toegelaten. Dat was het wat de club opbrak. Toen ook de scheidsrechter een aantal beslissingen in het nadeel van Feijenoord nam en er geen protest van publiek te horen was, gaat een type 6 groep de oren laten hangen. Toen de spits uitviel was het vertrouwen weg.
Maar Feijenoord komt terug en in de vertrouwde Kuip zullen ze er weer staan, al is het elftal verzwakt. Ajax ruikt de gevallen prooi en zal alles op alles zetten om de komende wedstrijden te winnen. Alles in het elftal is nu gericht op één ding: de winst.
Het wordt een boeiende strijd met PSV als Enneatype 9 club, als wachtende die kan toeslaan als de ander even verzaakt.
Het worden boeiende weken.

Na de verkiezingen begint het echte gevecht.

DE VERKIEZINGEN
De verkiezingen zijn achter de rug dus een mooi moment om via het Enneagram eens te kijken naar de politiek leiders en wie met wie kan samenwerken.
Mark Rutte kan je rekenen tot het Enneagramtype 9 met een sterke 1 vleugel en sterk nijgend naar 3. Hij is bemiddelend, verbindend, zonder direct te soft te zijn. Zijn type 3 zorgt ervoor dat hij ambitieus is en niet over zich laat lopen. Zijn type 1 zorgt ervoor dat hij grote dossierkennis heeft en zaken goed onderbouwt. Zijn zwakte is dat hij regelmatig wegzakt. Dan horen we even niets en zien hem niet. Ook een nadeel dat hij teveel overlegt met iedereen waardoor men niet door kan pakken.
Sybrand van Haersma Buma is meer het type 9, de Bemiddelaar met een sterke 8 vleugel en een sterke 6. Hij was vroeger veel zachter, bemiddelend en begreep iedereen. Die rol die hij nu speelt is dus een rol. Hij speelt de sterke Type 8, de Baas. Dan wordt hij de olifant in de porseleinkast. Hij kan dus wel goed met Rutte en ze zullen het snel op een akkoordje gooien.
Alexander Pechtold is meer een type 6. Hij is sympathiek, is er voor iedereen, is een hele aardige man, staat ook voor zijn partij en zijn principes, maar is eigenlijk veel minder krachtig dan hij lijkt. Hij steunt op zijn kader, is niet heel doortastend en eigenlijk angstig om werkelijke confrontaties aan te gaan. Hij zal moeite hebben om een compromis door zijn eigen partij aanvaard te krijgen. Hij kan wel goed met Rutte en Buma.
Geert Wilders is een type 3, de Winnaar. Hij is van de oneliners, zegt alleen iets als hij weet dat het nieuws is, zoekt confrontaties waardoor hij zichzelf beter kan profileren. Hij gaat niet voor een rol als tweede in een kabinet, het is alles of niets. Kan eigenlijk goed met Rutte, maar is gewoon geen tweede man. Dan liegt hij, verraad en wordt een Judas.
Jesse Klaver is vermoedelijk een type 7, de avonturier met een sterke 6, de Loyalist, vleugel. Hij kan dus ook minder goed Rutte en Buma. Wel beter met Pechtold. Klaver is een opportunist die heel goed weet waar Abraham de mosterd haalt. Hij scoort door zich te laten zien, debatteert goed, laat zich goed adviseren, is slim, denkt snel. Maar dat gevoel van hem speelt hij meer dan dat hij het ook voelt. Zijn zwakte is dat hij z’n hand overspeelt en snel verveeld raakt. Door de sterke 6 vleugel is hij wel een echte partij man die geen onverantwoordelijke acties zal ondernemen.

Ziehier een voorlopige analyse van een aantal hoofdrol spelers. Henk Krol als type 7, Baudet als type 3, Asscher als type 5 laten we verder maar even buiten beschouwing.

HET JAAR 2017 IN HET ENNEAGRAM

Het jaar 2017 kan je bekijken vanuit het enneagram als je uitgaat van een rondgang van 9 jaar, berekend vanuit het begin van de Mayakalender. Dan begint 2017 met een nieuwe periode van negen jaar en dus het jaar waarin punt 1 het meest dominant is. Het wordt een jaar van nieuwe kansen waarbij veiligheid belangrijk is. Een jaar waarin het onduidelijk is waar we heen gaan en waarbij ontevredenheid de kop op kan steken. Punt 1 staat ook voor perfectie, stabiliteit, ordening, schoonmaken en opruimen.
In 2017 staan er nieuwe verkiezingen gepland in meerdere Europese landen. De euro staat onder druk, Amerika en Rusland laten zich gelden en ook China is een wereldmacht waarmee rekening moet worden gehouden. Europa voor de keuze van samen door gaan en de schouders eronder zetten of uiteenvallen. Het wordt dan ook zeker geen rustig en stabiel jaar. Er zal veel onrust komen waarbij de zoektocht naar veiligheid voorop staat.
Als je het jaar in twaalf maanden bekijkt zie je dat in het begin voorzichtig stappen worden gezet naar een nieuwe toekomst. Economisch gaat het beter met ons land, maar nog niet zo goed dat we na geen zorgen hoeven te maken. Een probleem is dat veel Nederlandse bedrijven in buitenlandse handen zijn gekomen waarbij ook de winst naar het buitenland gaat. Die winst wordt dus niet in onze economie geïnvesteerd en zorgt ook niet voor nieuwe werkgelegenheid. Want in werkgelegenheid zijn die buitenlandse investeerders niet geinteresseerd.
Januari
Januari wordt een periode van aftasten. We weten dat er verkiezingen komen en dat er internationaal veel gebeurt wat voor onrust zorgt. Daardoor denken we dat rust belangrijk is. We kunnen niet goed zien waar het heen gaat en weten ook zelf niet precies waar we naar toe willen. De maand zet zich voort in de wetenschap dat het wel goed gaat komen maar dat we daar zelf niet zoveel aan kunnen doen. De nijging is dus om maar even niets te doen.
Op persoonlijk vlak is het belangrijk om je doel voor dit jaar te bepalen, wat wil je, waar wil je naartoe. Werk vooral aan jezelf, dus aan zelfontwikkeling. De bedoeling in deze maand is om je druk te maken op de dingen waarop jij invloed hebt en niet op dat waarop je geen enkele invloed hebt.
Februari
In de tweede maand is de zorg voor elkaar belangrijk. Je bent niet alleen op de wereld, dus kijk om je heen en naar elkaar. Durf ook de hulp van anderen in te roepen als je die nodig hebt. Het is in deze maand bepalend dat je je doel goed omschrijft en in detail uitwerkt wat je wilt. Werk aan je toekomst door te geloven in jezelf.
Maart
In maart zijn de verkiezingen en ondanks alle voorspellingen zal de uitslag minder verrassend zijn. Op het laatste moment komt toch de hang veiligheid weer om de hoek kijken en kiezen we niet voor de PVV vanuit de angst dat die voor onveiligheid gaat zorgen. Ondanks dat we een proteststem zouden willen uitbrengen doen we dat niet zoals verwacht. Wel kan het zijn dat een kleine partij daarvan profiteert en opeens heel veel stemmen gaat krijgen. Denk daarbij aan aan 50 plus, Partij voor de dieren of aan een van de nieuwe partijen. In die maand gaat het om geborgenheid dus vandaar dat sterke oppositie partijen het minder goed zullen doen. Regeren wordt wel een klus omdat geen enkele partij zoveel stemmen krijgt dat er met twee of drie partijen een regering te vormen zal zijn.
April. 
Vol bewondering kijken we naar onze helden. Dat kan de politieke leider zijn, maar ook een sportheld die een uitzonderlijke prestatie levert. Het is tenslotte het jaar van nieuwe kansen. Door de focus op het resultaat te hebben kom je voorbij de belemmering. Jij kan de twijfel voorbij komen door te kijken naar wat je wel kan en zelf de mogelijkheid te creëren om dat te bereiken. April wordt ook een maand waarin de invloed van buitenaf zich doet gelden. Iedereen lijkt zich met jou te bemoeien. Internationaal gezien kan het zijn dat anderen landen zich met ons land gaan bemoeien. Er is kans op strijd door egogedrag. Zorg dus dat je weg blijft van je ego en richt je op jouw doelen en jouw verlangens.
Mei. 
In mei wordt de invloed van buiten ons belangrijk en kan jij hulp in gaan roepen. Heb vertrouwen in jezelf dat het goed komt. Vertrouw op jouw kennis en kunde. Kijk goed of dit echt is wat jij wilt en of het haalbaar is. Jouw dromen kunnen waar worden. Mei zorgt voor verlichting. Het kan zijn dat sporters goede resultaten bereiken of dat er wereldwijd dingen gebeuren die tot optimisme leiden.
Juni
Juni is een periode waarin aanmoediging noodzakelijk is om verder te komen. Het is een cruciale maand waarin we het ravijn over gaan om aan de andere kant te kunnen komen. Wat nodig is, is het geloof in het resultaat en geloof in jezelf en de mensen die jou helpen. Durft te vragen. Je zal verbaast staan van het resultaat. Je gaat nu meer zicht hebben op het totale plaatje en meer begrip krijgen voor anderen.
Juli
In juli wordt de zoektocht naar veiligheid beloond want die ga je ervaren. Doe dat vooral in jezelf. Je zelfvertrouwen wordt op de proefbestelling. Let op details anders ga je jezelf daar verliezen. Ervaar wat je doel is en kijk vooral naar wat je al gedaan hebt in plaats van wat er nog allemaal moet gebeuren. Laat die maand het moeten los en geniet. Zog vooral dat je boosheid niet de kop op steekt want die brengt een terugval tot stand.
Augustus
In augustus staat begrip voorop. Niet alles wat je wilt lukt direct. De wereld is weer volop in beweging. Anderen willen hun invloed laten gelden en tasten je vrijheid aan. Blijf dus in je kracht. Kijk goed wat je nog nodig hebt en ga daarnaar op zoek. Het kan zijn dat donkere krachten de kop op steken, op politiek of economisch gebied. Maar laat je daardoor niet afleiden.
September
In september ga je respect krijgen voor mensen die uitzonderlijke prestaties verrichten. Belangrijk is dat je respect hebt voor jezelf en je dwingt respect af voor wat jij doet. Integriteit is daarbij van belang. Kijk goed of dat wat je nodig hebt om je doel te bereiken, ook bestaat. Jaag dus geen dromen na, maar maak het reëel en echt. Maak het testbaar en concreet.
Oktober
In oktober ga je ervaren dat je perfectionistische blik z’n vruchten af gaat werpen. Je krijgt kritiek maar kan die pareren doordat je op details hebt gelet. Mensen bemoeien zich met jou en je plannen maar laat je er niet door in de war brengen. Gebruik die feedback om ervan te leren. Vraag mensen wat ze ervan vinden en durf om hulp te vragen als je die nodig hebt. Je moet nu wel aanpakken want het resultaat wordt zichtbaar.
November
In november krijg je erkenning voor dat wat je doet. Je bent de onveiligheid voorbij en ervaart de veiligheid om verder te gaan. Niets kan je nog van je plannen afbrengen. Wel is er nog veel nodig en dan gaan het vooral om details. Let op de afwerking. Let op anderen. Controleer of anderen het werk goeddoen dat ze voor jou verrichten.
December
In december kan je genieten van het resultaat. Het is bijna klaar. Je kan er nog vorm en kleur aan geven. Het is een maand van doorzetten en je nergens meer wat van aantrekken. Doorpakken en al verder vooruit kijken naar het jaar daarop.
2017 is een jaar waarin veel mogelijk is, als de basis maar goed is. Die basis dien je in de eerste maanden aan te brengen. Wees zorgvuldig en nauwkeurig. Ga gedecideerd te werk en zet door. Je zult tegenslagen krijgen en uitdagingen tegen gaan komen, maar als je bij jouw kracht blijft hou je alles zelf in de hand. Maak je niet druk om dingen waarop je geen invloed uit kunt oefenen. Richt je op zaken die jij in zelf kunt beïnvloeden.
Willem Jan van de Wetering
1 januari 2017

EXPEDITION ROBINSON ONTPLOFT

Expedition Robinson nadert een climax. Afgelopen week ontplofte de zaak. Afspraken werden geschonden en Thomas Dekker werd weggestemd. Telkens weer blijkt dat hechte vriendschappen teniet worden gedaan als er persoonlijk gewin of de angst om weggestemd te worden gaan overheersen. Tijd om eens het Enneagram te gebruiken om te zien hoe de zaken op de eilandjes er voor staan.

Op afvallers eiland zitten nu nog boerin Bertie Steur en presentator JayJay Boske. Die laatste kan je het beste herkennen in Enneagramtype 8, de baas. Dit type is dominant naar andere toe, wil gelijk hebben, neemt direct de leiding, gaat conflicten aan om duidelijkheid te krijgen. Jay Jay is een hele aardige lieve man, als hij met één iemand is. Met Bertie kan hij het goed vinden en dan doet hij ook veel voor haar. Als Enneatype de Baas ligt hij in een groep iets anders. Dan gaat hij anderen uitdagen en neemt direct de leiding. Daar weet hij dingen beter en wil z’n stempel drukken op de groep. Hij weet dat het niet handig is en dat hij weggestemd kan worden, maar hij kan z’n gedrag niet veranderen. Natuurlijk ging hij de uitdaging om via afvallers eiland terug te komen aan.

Bertie is type 5, de waarnemer. Ze is op zichzelf, communicatief niet heel sterk, trekt steeds haar eigen plan en zet wel door. Ze is een vechter omdat ze alles eruit wil halen. Ze zit nu al zolang op afvallers eiland dat het een sleur gaat worden en ze verlangt naar het einde. Dan kan ze alsnog naar de groep, zo hoopt ze, om haar plaats in de finale te bevechten. Haar doel is niet direct winnen, maar alles uit zichzelf halen. Voor haar is dit een groot avontuur. Alleen zijn is geen probleem, weinig te eten hebben ook niet. Anderen begrijpen is meer de uitdaging.

In de groep heb je nu nog drie vrouwen en één man.

Om met de vrouwen te beginnen, Modeblogger Anna Nooshin kan je herkennen in type 1, de perfectionist. Anna heeft haar leven aardig onder controle. Ze is mooi en succesvol en pland de dingen volgens een schema dat haar veiligheid biedt. Haar emoties laat ze normaal gezien niet zien, ze besteed tijd aan haar uiterlijk, is eerlijk en houdt zich aan haar woord. Ze heeft het eigenlijk wel behoorlijk naar haar zin. Maar nu de Expeditie langer duurt slaat de verveling, het weinige eten en de heimwee toe. Ze wordt emotioneler en durft dat nu ook beter te laten zien. Ze is niet heel strategisch bezig en laat alles een beetje gebeuren. Ze wil en kan niet echt liegen tegen mensen die ze haar woord gegeven heeft. Ze vond het onbegrijpelijk dat Dio en Jessie, tegen de afspraken in toch op Thomas hebben gestemd. Dit gaat het normbesef van type 1, de Perfectionist, te boven. Zoiets doe je niet. Logisch dat ze ontploft is en nu niemand meer vertrouwd. Liever eerlijk weggestemd worden dan nu nog gaan manipuleren om toch weer verbonden te maken.

Model en presentatrice Jessie Vuijk herken je het beste in type 2, de Helper. Als fotomodel en miss Nederland is Jessie belangstelling wel gewend. Maar hier op het eiland ontdekt ze dat ze nog andere mechanisme heeft om overeind te blijven. Ze is super trots op zichzelf dat ze een proef heeft gewonnen. Trots is echt een ding van de Helper. Jessie staat steeds voor anderen klaar, kan zichzelf daarbij opofferen en lag vanaf het begin heel goed in de groep. Dit type kan redelijk manipuleren met emoties en daardoor kon het gebeuren dat ze het verbond tussen de vier verbrak om toch het optimale voor zichzelf eruit te halen.

Zangeres Suzanne Klemann herken je in type 9, de Bemiddelaar. Dit type gaat voor consensus en harmonie. Ze is rustig, doet steeds haar ding, ligt goed in de groep en ze past zich steeds aan. Ze kan ook goed alleen zijn, maar werkt net zo makkelijk mee in een team. Ze wist dat ze weggestemd ging worden en deed ook geen pogingen om dat te keren. Tot haar verbazing moest Thomas weg en kon zij blijven. Ze is een vechtster want dit type kan fysiek heel sterk zijn.

Rapper Dio herken je als type 7, de Avonturier. Hij is optimistisch, ziet steeds nieuwe mogelijkheden en heeft humor. Dit type houdt niet van moeilijke gesprekken, wil graag geliefd zijn en past zich makkelijk aan. De valkuil van de Avonturier is dat hij veel praat en niet altijd z’n beloften inlost.

Dio neemt graag het voortouw. Hij is het spelende kind dat overal mogelijkheden in ziet. Hij is sterk en slim. Dat hij de afspraak met Thomas, Jessie en Anna teniet deed om zelf een finale slag te slaan is typisch voor dit type. Hij geniet ervan dat hij op deze manier het beste voor zichzelf weet te bewerkstelligen. Zo raakte hij en een vriend, maar vooral z’n grootste concurrent kwijt.

Wielrenner Thomas Dekker herken je in type 3, de Winnaar. De Winnaar kan slecht tegen verliezen, heeft altijd focus en zorgt ervoor dat hij tot het winnende kamp behoort. Thomas wil altijd winnen, kan zich als een kameleon gedragen, voelt zich opperbest en had nooit verwacht dat zijn plan om met z’n vieren over te blijven zou worden doorkruist door twee van die teamleden, Dio en Jessie. Dat hij door zo’n streek verliest steekt hem het meest. Als je eerlijk ten ondergaat zou hij er vrede mee hebben, maar deze streek is onvergeeflijk. Thomas verloor een paar keer proeven en daar baalde hij flink van. Want winnen was z’n doel. Nu is het wraak.

De laatste die eruit ging voor Thomas was Koos. Die herken je het beste in type 6, de Loyalist. Hij vond het allemaal wel goed, liep lekker met de groep mee, zag aankomen dat hij tot het verliezende kamp behoorde en trachtte nog een plan te bedenken. Toen men hem op wilde offeren om Suzanne te redden vond hij dat ook prima.

Zo is Expedition Robinson bij een hoogtepunt beland. De finale is aanstaande, maar de kampleden weten niet dat er nog een ander eiland is waar twee leden aan de groep zullen worden toegevoegd. Dat zijn dan JayJay, Bertie of Thomas. Daarna moet het laatste gevecht zich gaan afspelen. JayJay en Thomas hebben nog een appeltje te schillen en zullen tot het uiterste gaan om bij de laatste drie te komen. Bertie is sterk en slim en heeft weinig proeven hoeven doen, had voldoende te eten en kan gesterkt aan die laatste proeven gaan beginnen.

Het wordt spannend tot de laatste minuut in Expedition Robinson.

Het einde van het jaar

Het is nu bijna december. Mijn agenda op deze site vertoont geen activiteiten meer. De trainingen zijn afgelopen, de lezingen starten pas weer in het nieuwe jaar en workshops geven in december is ook niet bepaald handig. Want in december is iedereen druk. Druk met Sinterklaas en met Kerst. Voor mij is dat een maand van bezinning. Ik heb de tijd om het jaar te evalueren en vooral om verder te werken aan m’n boeken. Daarnaast ga ik de administratie doen, jaarcijfers al klaarmaken, website bijwerken, nieuwsbrieven maken en een aantal artikelen schrijven. En in januari start alles weer. Al in de tweede week is de Open Dag waarin je vier workshops kan volgen. En die dag is nog gratis ook. Eind van de maand start de EIK opleiding en vlak daarna Enneagram Professional Coach, Enneagram Kindercoach en Energetic Psychology.

In die laatste maand ga ik werken aan ‘Kleur je karakter’. Het is een boek met 50 kleurplaten van het Enneagram. Het Enneagram bestaat uit 25 vlakken. Als je die inkleurt krijg je een heel mooi beeld van hoe jij naar bepaalde zaken kijkt. Dus als je een kleurplaat maakt van het Enneagram met een bepaald thema in je hoofd komt daar precies uit hoe jij erin staat, wat je kunt doen en krijg je aanwijzingen om tot oplossingen te komen. Voor mij betekent dat ik negen kleuren moet beschrijven in 25 vlakken. Een enorm werk om alles op elkaar aan te laten sluiten. Ik ben nu met de vijfde kleur bezig, dus het schiet al aardig op. In januari moet het boek klaar zijn.

Ik heb net een boek uitgebracht met de titel ‘Vitaal door Emotionele Psychologie. Emotionele Psychologie beschrijft 42 causale emoties die ons belemmeren. In het boek zit een flowchart (kaart) waarop die emoties verbonden zijn met acupressuurpunten op je lichaam. Daardoor kan je, door op die punten te tikken en affirmaties uit te spreken, die emoties in balans brengen. Het is het meest krachtige instrument dat ik je aan kan reiken.

DONALD TRUMP ALS PRESIDENT

Nog even en Donald Trump wordt de 45ste president van de Verenigde Staten van Amerika. De verkiezingsuitslag werd met ongeloof in groten delen van Nederland en de wereld ontvangen. Maar de Winnaar werd Donald Trump. In het Enneagram is Trump het type 3, de Winaar. De kenmerken van dit type zijn dat ze slechte verliezers zijn, hun verlies altijd weten om te zetten in winst, charismatisch zijn en altijd op hun doel afgaan. De positieve punten zijn dat dit type heel doelgericht is, focus houdt op dat wat ze willen, zich als een kameléon kunnen gedragen om tot hun doel te komen en anderen kunnen inpakken om die achter zich te krijgen.
De negatieve punten zijn dat ze bedrog toe kunnen passen om bij hun doel te komen en dat ze anderen kunnen beschadigen die hen in de weg staan. Ze zijn zelfingenomen, vinden zichzelf de beste, zijn licht narcistisch en gebruiken anderen om daar te komen waar ze heen willen.
Amerika heeft de culturele energie van type 3, de Winnaar. Nog nooit eerder is er een Enneatype 3 tot president gekozen. Het meest voorkomende typen op die post is type 9, de bemiddelaar.
Dat heeft dus gevolgen voor Amerika en voor de wereld.
Laten we eerst eens dieper in de drijfveren van dit type duiken. In de jeugd is het kind geprezen om wat hij doet, niet om wie hij is. Hij heeft niet geleerd om zichzelf te ontdekken maar zich gericht op iets waarin hij uit kon blinken. In de geschiedenis van Donald Trump blijkt ook wel dat hij zich wilde bewijzen voor zijn vader. Eigenlijk vindt hij iedereen een looser en alleen hij zelf is een winnaar. Het type 3 kan slecht omgaan met emoties. Het wil liefde ervaren, de liefde van de moeder. Maar hij denkt dat hij die liefde wint door succes te hebben. Verdriet onderdrukt hij en vangt hij op door nog harder te werken. De enorme gedrevenheid wordt veroorzaakt door een minderwaardigheids gevoel. Als kind wilde het liefde maar heeft die tussen de ouders onvoldoende gezien en niet van hen geleerd. Als volwassene onthoudt hij wie iets voor hem heeft gedaan en dat betaalt hij altijd terug.
Terug naar Donald Trump. De man is zeer gedreven. De verkiezingen leek hij te verliezen maar hij bleef bij zijn plan om de blanke man uit het midwesten te bewegen om op hem te stemmen. Hij bleef zijn opponent aanvallen tot onder de gordel, met als doel om te winnen. Dat hij de minste stemmen van alle verkiezingen ooit heeft binnengehaald deert hem niet. Z’n doel is bereikt. Nu komt de strategie. Hij weet wie z’n vrienden zijn en hij weet wat hij wil. Hij wil iets betekenen voor de gemiddelde Amerikaan en wil langzaam z’n electoraat uitbreiden. Hij zal het zeker zo draaien dat z’n familie een belangrijke plek gaat krijgen en dat zijn bedrijven er wel bij gaan varen. Als hij over vier jaar niet herkozen gaat worden moeten z’n bedrijven zo draaien dat zijn kinderen een zeer welvarend bedrijf runnen dat zonder hem, maar onder zijn naam, door kan draaien. Dan zal hij één van de machtigste mannen van de wereld zijn.
Officieel heeft hij afstand gedaan van zijn belangen. Zijn dochter Ivanka beheert die belangen. Zijn bedrijven hebben belangen in meerdere landen. Een type 3, vergeet z’n vrienden nooit.
Is Donald Trump een gevaar voor de wereld?
Ik denk van niet. Hij zal vooral als president een winnaar willen zijn. Wat hij wil is dat de Amerikaanse belangen voorop staan. Dat betekent dat Europa voor z’n eigen belangen moet opkomen. Dat ook andere landen veel meer naar de eigen belangen moeten zoeken om vandaar samenwerking met anderen te gaan zoeken. Als de vrije markt wordt teruggedrongen gaat het Europese beleid ook onderuit. Dat is precies wat een aantal rechtse partijen ook willen in Europa. Na de Brexit staat Europa voor grote veranderingen. Trump versnelt het proces van die veranderingen. We zullen wel moeten.
Donald Trump is dol op z’n vrouw en z’n kinderen. Hij eist trouw en loyaliteit van hen en weet dat hij van ze op aan kan. Hij is slim dus zet mensen om zich heen die zijn beleid kunnen uitvoeren maar die zo sterk zijn dat hij daarover niet de controle over hoeft te hebben. Hij kan dingen aan hen overlaten. Daardoor kan hij z’n zwakheden verbloemen en zich richten op wat hij goed kan, regelen en dealen. Hij is en blijft een zakenman en in die rol zal hij het land gaan besturen.
Dat is wat je kan verwachten van dit Enneagramtype.
Dat Amerika tot dit type behoort werkt voor hem niet mee. Ze zullen eerder z’n fouten herkennen, maar ook z’n successen met hem vieren. Als hij weet wat het volk wil, en dan vooral de mensen van het platteland en de werkers uit de steden, dan zal hij voor hen populaire maatregelen nemen. Dat hij een hekel heeft aan de Wallstreet typen is daarbij meegenomen. Amerika is een land van mogelijkheden. Ze houden niet van beperkingen. Ze willen zich een winnaar voelen. Dat gevoel kan Trump terug brengen. Een gevaar is dat hij niet begrepen wordt door buitenlandse politici. Want die stijl is hen onbekend. Van belang is dat zij zich gaan verdiepen in hoe je omgaat met dit Enneatype 3.

VRIJ VAN MIGRAINE

Daniëlle (51) heeft al zes jaar lang last van migraine aanvallen. Ze zijn zo heftig en zo pijnlijk dat ze daardoor al jarenlang niet meer kan werken. Ze komt nergens meer want die aanvallen komen op de meest vreemde momenten. Ze rijdt nog auto om de kinderen naar school te brengen, maar het stadje waar ze woont, komt ze al jaren niet meer uit.

Ze riep mijn hulp in maar kon onmogelijk de reis naar mij toe maken.
Dus ben ik naar haar toe gegaan.
Na twee keer een sessie samen gedaan te hebben is ze nagenoeg klachtenvrij.
Het mooie is dat er meestal redenen zijn waarom een ziekte of kwaal zich gaat uiten. Ik zeg duidelijk meestal, dus niet altijd. In dit geval was het een hele mooie bewustwording. In een vorig leven was Daniëlle helderziend. Dat is haar duur komen te staan. Ze is onder minder leuke omstandigheden om het leven gekomen. In dit leven heeft ze genezende gaven. Die gebruikt ze niet omdat de angst er is om daarvoor veroordeeld te worden. Deze angst is zo groot dat daardoor migraine is ontstaan. Daarbij kwamen er overtuigingen naar boven die ze heeft geërfd van haar ouders zoals: ‘ik heb geen recht op geluk’ en ‘Beter ziek dan dood.’ Die overtuigingen zijn niet helpend en daaom hebben we die omgezet naar helden overtuigingen zoals: ‘Ik heb het recht om gelukkig te zijn’. ‘Ik ben een helper met genezende gaven’. Er zaten natuurlijk wel meer blokkades op, maar de hoofdzaak is dat Daniëlle zich bewust werd van haar eigen sabotage mechanisme.
Daar gaat het om. Wij blokkeren onszelf en we zijn er goed in om onszelf te saboteren. Dat gebeurt onbewust. Als je je daar bewust van wordt gemaakt kun je er iets aan doen. Nu is Daniëlle vrijwel klachtenvrij. Dat is even wennen. Ze maakt nu weer plannen voor de toekomst en ze gaat haar gaven gebruiken om anderen te helpen. Hoe mooi is dat?