De Ongerepte berg

De besneeuwde berg was ongerept. Er was nog niemand die het pad naar boven had genomen. Zij was de eerste. De maagdelijk witte wereld imponeerde haar. Voetje voor voetje volgde ze het pad naar boven. Er was niemand om haar heen en al snel was ze zo hoog gekomen dat de geluiden van het dorpje onderaan de berg verstomd was. Het voelde alsof ze alleen op de wereld was. Toen ze bijna boven was zag ze dat de zo’n verdween want de top was gehuld in een wolk. En boven aangekomen kon ze niets anders zien dat maagdelijk wit. Er waren geen geluiden, geen vogel zie nog zong, geen tak die ruimde in de wind. Er was even helemaal niets. Angst voelde ze niet want ze voelde juist een bevrijding in zichzelf. Net of je opnieuw geboren wordt en nog even geen onderscheid kunt maken in de wereld waarin je terecht bent gekomen. Er was helemaal niets anders dan de besneeuwde top gehuld in een witte wolk. Toen ervoer ze het gelukzalige moment van zijn en juist toen brak de zon door en werd de wolk verdreven. Een minuut later kon ze de besneeuwde toppen van de bergen rondom zien, begonnen de vogels weer te zingen en zag ze diep beneden zich weer auto’s rijden. Haar hart zong. Haar ogen straalden en als een rijker mens daalde ze langzaam de berg weer af, stappend in haar eigen voetstappen en zo stapte de bewoonde wereld weer in waar niets veranderd was. Alleen zij was veranderd.

De schoonheid van het uitzicht dat je hebt als je op een hoge berg staat is onbeschrijfelijk. Je ziet de hoge toppen van andere bergen. Je ervaart de ruimte die er is. Je proeft de kleuren van de natuur om je heen. De aarde is een prachtige plek. Misschien wel de mooiste in het universum. Het is een paradijs. Die natuur kan in korte tijd heel wreed worden en zich tegen de bewoners keren. Ook dat hoort bij de aarde. De aarde maakt een proces door. Het klimaat is een onderdeel van dat proces. Het mensenlijke leven is al eeuwen lang precies hetzelfde. Als je er van grote hoogte naar kijkt is het uniek. Het leven is omgeven door schoonheid. Een geboorte is zo mooi, zo puur. Precies zoals alles in de natuur. Als het kind groter wordt kan je genieten want de onbevangenheid en speelsheid is een lust om te ervaren. Die menselijke natuur kan zich ook tegen zichzelf keren. Er gebeuren dingen in je leven die je niet voor mogelijk hebt gehouden. Toch is het waar. Het gebeurt. Het vindt plaats. Als je terug gaat naar het begin van dit verhaal zie je dat je van alles wat je meemaakt kunt genieten. Er gebeuren rampen en die zijn onontkoombaar. Dat hoort dus te gebeuren. Voor iedereen die betrokken is is dat zeer heftig en zeer traumatisch. Maar die dingen moeten wel gebeuren. Alles heeft zin, dus dit wat er gebeurt heeft een betekenis. Alles wat er gebeurt is en mooi en lelijk. Maar de basis is de schoonheid. Deze planeet is een groot wonder. Alles past in elkaar. Zo is het in het hele universum. Zie jezelf op de top van de berg staan en ervaar de schoonheid van het uitzicht. Jij staat daar. Jij geniet. Dat is een feit. Als er hele traumatische gebeurtenissen zijn is het precies dat: een gebeurtenis. Het is niet jij. Jij bent niet de gebeurtenis. Het overkomt je. Je wordt betrokken in iets. Als er een overval plaats vindt en jij bent erbij betrokken heeft dat een enorme impact. Maar je bent niet de overval. Het is een gebeurtenis. Jij bent niet de natuurramp. Het is iets dat plaats vindt. Als je de mogelijkheid hebt om er naar te kijken, kijk dan ook. Zie wat het is. Het is iets dat gebeurt. Als het gebeurt is kan je de ervaring verwerken. Het gaat erom wat jij ermee doet. De grote uitdaging is dat je eerst weet en begrijpt dat jij het niet bent. Jij maakt het mee. Hoevaak heb je niet gedacht: in welke film ben ik terecht gekomen? Je denkt dat het een verkeerde film voor je is. Maar het is echt de goede film. De planeten en de bewoners hebben invloed op het proces dat de aarde doormaakt. De aarde roert zich en de bewoners merken dat. Als je de aarde en de rampen die er zijn bekijkt, dan weet je dat jij dat niet bent. Waarom is het dan zo lastig om de identificatie met je persoonlijke ervaringen los te koppelen van wie je bent? Kijk naar jezelf alsof je vanaf een bergtop naar de andere bergen kijkt. Je ziet jezelf vanaf een afstand en je ziet de schoonheid. Je profiel tekent zich af tegen een schitterende lucht met prachtige wolkenpartijen. Je bent noch de wolken, noch je profiel. Jij bent wat in jou huist.
Je staat op de berg in de ongerepte natuur en ziet de puurheid van het zijn. Je geniet van wat je ziet en je gedachten worden heel onbeduidend. Want je voelt de grootsheid van het universum en proeft, ruik, hoort en voelt hoe geniaal alles met alles verbonden is.